Author Archive

Regular egg consumption starting at 4 to 6 months of age does not change the risk for egg allergy at 1 year of age or older, compared with delayed introduction of eggs, the authors of a new study report.

However, some of the findings, which come from the Starting Time of Egg Protein (STEP) randomized, double-blind trial, do hint at a possible benefit of early egg introduction, they point out.

STEP participants had no allergic symptoms at the time of enrollment, although they had a hereditary risk for allergies, Debra J. Palmer, PhD, from the School of Paediatrics and Child Health, The University of Western Australia in Crawley, and colleagues write. This distinguishes STEP from studies such as the Learning Early About Peanut Allergy (LEAP) trial, for which an existing allergic disease, such as eczema, was a prerequisite. In LEAP, early and sustained consumption of peanut products was associated with a significant decrease in the incidence of peanut allergy.

“We found no evidence that regular egg intake from 4 to 6.5 months of age substantially alters the risk of egg allergy by 1 year of age, in infants who are at hereditary risk of allergic disease and had no eczema symptoms at study entry,” the authors conclude. “There is no need for routine testing of infants without eczema in the community to determine egg sensitization status prior to the introduction of egg and egg-containing foods when solids are introduced.”

The study was published online August 21 in the Journal of Allergy and Clinical Immunology.

Children were enrolled in STEP between the ages of 4 and 6.5 months. Their mothers had atopy, but the children themselves had no eczema or allergic illness and no previous consumption of egg. They were randomly assigned to receive an intervention (egg) or control (no egg) powder that was mixed into their food. The two preparations were similar in color, smell, texture, and taste and were administered once a day from the time of randomization until the children were 10 months of age. At 10 months of age, parents introduced cooked egg into the diets of all children in both trial groups.

Of the 820 original participants, 748 had the skin prick test and egg challenge at the 12-month examination. IgE-mediated egg allergy was diagnosed in 26 of 371 (7%) children in the intervention group and 39 of 377 (10.3%) in the control group.

The relative risk, adjusted for city, infant sex, breast-feeding status, and paternal history of allergic disease (aRR), was 0.75 (95% confidence interval [CI], 0.48 – 1.17; adjusted P = .20). But while “the sample size was sufficient to rule out large increases in egg allergy risk…we cannot rule out potentially important benefits,” the authors write.

Sensitization to egg was observed in 10.8% of the children in the egg group vs 15.1% of the controls (aRR, 0.77; 95% CI, 0.54 – 1.10; P = .15). Between randomization and 1 year of age, eczema occurred in 10.7% of the children in the egg group and 11.9% of the controls (aRR, 0.84; 95% CI, 0.57 – 1.23; P = .37).

Two infants in the egg group and one in the control group developed anaphylaxis in response to the raw egg challenge at 12 months. However, there were no anaphylactic responses to the egg powder used in the study. In addition, of all 65 infants in either group who had an allergic response to raw egg challenges, 60 were consuming baked or cooked eggs with no problems. “This highlights a key public health message: that egg introduction at 4-6.5 months of age for infants without eczema is safe to do so at home without the need for prior egg sensitization testing.”

In a per-protocol analysis, 9 of 305 infants in the egg group (3%) and 31 of 312 infants in the control group (9.9%) had IgE-mediated egg allergy at 12 months of age (aRR, 0.32; 95% CI, 0.16 – 0.65; P = .002). However, more children in the egg group than the control group were excluded from the per-protocol analysis because of a perceived adverse reaction (P = .02) or a confirmed allergic reaction (P = .0004) to the study powder.

The authors note that the small difference in the timing of introduction between the two groups (4 to 6 months vs 10 months) may have been too short to show a contrast in allergic response. In the LEAP trial, peanuts were introduced to the intervention group at 4 to 11 months of age, compared with 5 years of age for the control group. However, the researchers note they were trying to reproduce the common practice of introducing eggs at about 10 months of age. Also, an earlier study showed that waiting until after 10 months of age was associated with a higher risk for egg allergy.

The authors have disclosed no relevant financial relationships.

“ Μη το πάρεις αγκαλιά, θα μάθει στις αγκαλιές”, “ Θα το κακομάθεις”, “ Το άτιμο μόλις το αφήσεις κλαίει”

Φράσεις που τις ακούμε όχι σπάνια και μάλιστα σε μωρά ημερών που μέχρι χτες η σύλληψη τους αποτελούσε όνειρο του ζευγαριού και των στενών συγγενών τους. Πως γίνεται λοιπόν το ίδιο το ζευγάρι την περίοδο που οραματιζόταν το μωρό τους να το κρατάνε αγκαλιά νύχτα μέρα λίγες ημέρες ή εβδομάδες μετά τη γέννηση του να συζητάνε εαν θα πρέπει να είναι γενναιόδωροι ή φειδωλοί στις αγκαλιές μαζί του?
Γενικότερα υπάρχει ένας ενδοιασμός στο ελεύθερο και απεριόριστο, οδηγία που περιλαμβάνει τόσο τον θηλασμό όσο και την αγκαλιά. Και ενώ θα αναμενόταν μια τέτοια οδηγία που αφαιρεί όλους τους κανόνες να απελευθερώσει τους γονείς παρατηρείται ότι αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Δεν είναι όμως παράξενο να ερμηνευθεί.

Ο δυτικός τρόπος ζωής και κατ’ επέκταση γονεϊκής φροντίδας επιτάσσει γοργούς ρυθμούς και εκτέλεση πολλών δραστηριοτήτων στη διάρκεια της ημέρας κάποιες από τις οποίες γίνονται παράλληλα και συχνά συνοδεύονται από αυξημένο άγχος πχ μαγειρεύω, καθαρίζω, ενώ το μυαλό μου είναι απασχολημένο με τους λογαριαμούς που έχω να πληρώσω και στο μεταξύ στέλνω ένα email. Ή ψωνίζω, μιλάω στο κινητό και συνάμα προσπαθώ να ηρεμήσω το μωρό στο καρότσι που γκρινιάζει. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο μια νέα μαμά που ζει σε διαμέρισμα μιας πόλης που στο διπλανό τετράγωνο δεν ζει η μαμά της, η πεθερά της ή άλλο μέλος της οικογένειας, που στην προ μητρότητας εποχή ήταν μια γυναίκα με την οχτάωρη εγασία της και την πολυάσοχλη καθημερινότητα της δεν είναι παράξενο να αντιδράσει με ελαφρά ανασηκωμένο φρύδι στο άκουσμα ελεύθερου απεριόριστου θηλασμού και συνεχούς επαφής με το μωρό της δέρμα με δέρμα τουλάχιστον τον πρώτο καιρό. Κακά τα ψέματα έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η κοινωνία μας κινούμαστε στον αυτοματο πιλότο,διεκπαιρεώνοντας καθημερινές δραστηριότητες χωρίς συνειδητή σκέψη, δυσκολευόμαστε να χαλαρώσουμε, να παρατηρήσουμε, να απολαύσουμε την παρούσα στιγμή.

Ο ερχομός ενός μωρού προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία στους νέους γονείς για ενδοσκόπηση, ενσυνειδητότα, ενδυνάμωση στο νέο τους ρόλο δημιουργώντας από κοινού ένα θετικό περιβάλλον το οποίο θα ενθαρρύνει την γνωστικο- ψυχο- κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού. Το βρέφος απολαμβάνοντας την ζεστασιά, τη στενή σωματική επαφή και τα οφέλη του συναισθηματικού δεσμού με τους γονείς αλλά και με όλους τους φροντιστές του λαμβάνει μια ασφαλή συναισθηματική βάση, πολύτιμο εφοδιο για όλη του τη ζωή. Κάποιοι γονείς είναι περισσότερο έτοιμοι και θετικοί στο νέο ξεκίνημα, κάποιοι λιγότερο, κάποιοι μπορεί να νιώθουν τελείως απροετοίμαστοι. Όλοι ωστόσο χρειάζονται να ενημερωθούν έγκυρα και πολύπλευρα, να υποστηριχτούν, να λάβουν ενθάρρυνση και σωστή καθοδήγηση ώστε να καθοδηγήσουν και ίδιοι σωστά τα παιδιά τους και να τα βοηθήσουν να αναπτυχθούν με τον καλύτερο τρόπο.Σύμφωνα με τη «Διεθνή Ομοσπονδία για την Εκπαίδευση των Γονέων» (Fédération Internationale pour l’ Education des Parents–F.I.E.P.), το να είσαι γονέας στην εποχή μας δεν μπορεί να είναι αυτοσχεδιασμός. Οι ανθρωπιστικές επιστήμες έχουν αναπτυχθεί πολύ και οι μελέτες που έχουν διεξαχθεί στην αναπτυξιακή και στην κοινωνική ψυχολογία μάς τροφοδοτούν συνεχώς με νέα δεδομένα που ο σύγχρονος γονιός χρειάζεται να γνωρίζει.

Στη συνείδηση πολλών ο θηλασμός επαφίεται στο ένστιγκτο που θα οδηγήσει εύκολα και φυσικά το μωρό στο στήθος. Μέσα από τη γνώση και την εμπειρία όμως διαπιστώνουμε και διαδίδουμε ότι ό θηλασμός είναι τέχνη που μαθαίνεται με επιμονή και υπομονή. Υπάρχουν στάσεις που αποτρέπουν τις πληγωμένες θηλές,υπαρχει ολόκληρη θεωρία για τη σωστή σύλληψη θηλής και διάφορες λύσεις για προβλήματα θηλασμού. Μέχρι πρόσφατα -και ίσως ακόμα να συμβαίνει- συστηνόταν από το προσωπικό των μαιευτικών κλινικών το μωρό να απομακρύνεται από τη μαμά προκειμένου η λεχώνα να ξεκουραστεί. Από την άλλη, θα σκεφτόταν κάποιος ότι το ίδιο αίτημα θα μπορούσε να γίνει από τη μητέρα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν επιθυμεί να θηλάσει. Θα είχε όμως ενδιαφέρον εδώ να μάθουμε εαν αυτή η γυναίκα έχει ενημερωθεί για την σημαντικότητα της πρώτης ώρας του θηλασμού ή εαν έχει ενημερωθεί για τις πιθανές επιπτώσεις που θα έχει η απομάκρυνση του μωρού της τόσο στο ίδιο το μωρό, όσο και στον συναισθηματικό δεσμό των δυο που ξεκινά αμέσως μετά τη γέννα. Δεν νομίζω πραγματικά ότι εαν έχει συμβεί αυτό θα είναι πολλές εκείνες οι γυναίκες που θα μείνουν αδιάφορες.Ακόμα και αν μια μητέρα επιλέξει να μη θηλάσει θα έχει περισσότερες πιθανότητες να κρατήσει το μωρό κοντά της αυξάνοντας έτσι τα επίπεδα συναισθηματικής τροφοδότησης προς αυτό.

Μια ξερή ερώτηση “θα θηλάσετε?’ σε μια μητέρα που αντικρύζει άγνωστα πρόσωπα στο μαιευήριο χωρίς να έχει προηγηθεί επαφή- ενημέρωση με κάποια μαία ή γιατρό και χωρίς κατά την έξοδο της από την κλινική αλλά και μετά την έξοδο να συνεχίζει να λαμβάνει στήριξη για τον θηλασμό και τη λοχεία, φανερώνει ένα τεράστιο κενό στο σύστημα υγείας που μοιραία θα επηρεάσει την ομαλή εξέλιξη του θηλασμού αλλά και την ψυχολογία ολόκληρης της οικογένειας.

Η πλειοψηφία λοιπόν των γυναικών φαίνεται να λαμβάνουν ελλιπή ενημέρωση καθώς η απλή παρουσίαση των πλεονεκτηματων του θηλασμού και η προτροπή των γυναικών να θηλασουν δεν είναι αρκετή. Η σωστή ενημέρωση που θα ενισχύσει την προστασία της ψυχικής σωματικής υγεία ανηλίκων και ενηλίκων ατόμων μέσα στο σύστημα οικογένειας θα είναι είναι αυτή που θα περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και ανάλυση κινδύνων, βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων για ένα μωρό που θα μείνει μόνο του σε μια πολύ ωραία κούνια,χωρίς θηλασμό,με καθυστέρηση στην ανταπόκριση όταν κλαίει, με κατάχρηση πιπίλας και περιορισμένη επαφή. Η ενήμέρωση βέβαια δεν γίνεται σε πλαίσιο με σκοπό να τρομοκρατήσει τους γονείς αλλά για να τους εφοδιάσει με σύγχρονη και τεκμηριωμένη γνώση που θα τους ενδυναμώσει στο νέο τους ρόλο. Η ενημέρωση επίσης γίνεται πάντα με αγάπη και διάθεση να βοηθήσουμε και όχι με έπαρση, κάνοντας επίδειξη των γνώσεων μας. Για αυτό το λόγο χρησιμοποιούμε απλό λεξιλόγιο ενώ κάνουμε αρκετές παύσεις δίνοντας την ευκαιρία στους νέους γονείςνα εκφράζουν ελεύθερα τις απορίες τους.

Σύμφωνα με ευρήματα έρευνας του Harry Harlow (1950) ένα τρυφερό άγγιγμα σε βρέφος είναι ακόμα πιο σημαντικό και από την τροφή. Τα βρέφη πίθηκοι που χρησιμοποίησε στην έρευνα του προτιμούσαν να προσκολλώνται σε ‘θετή’ μητέρα που καλυπτόταν με ζεστό πανί παρά σε εκείνη που χορηγούσε γάλα αλλά ήταν συρμάτινη και κρύα. Περίπου την ίδια χρονική περίοδο ο ψυχαναλυτής John Bowlby δηλώνει ότι παιδιά που στερήθηκαν την επαφή με τη μητέρα τους συχνά αναπτύσουν ψυχολογικά προβλήματα. Η συγκεκριμένη κατεύθυνση έρευνας έχει εισέλθει στο επιστημονικό πεδίο της νευροεπιστήμης με μια μελέτη αναφορικά με τον εγκεφαλικό φλοιό, τα ευρήματα της οποίας καταδεικνύουν πως παιδιά τα οποία μεγαλώνουν με πιο τρυφερές μητέρες που τα αγγίζουν συχνά, ο εγκέφαλος τους τείνει να επιδεικνύει μεγαλύτερη περοσαρμοστικότητα όσον αφορά την κοινωνική προσαρμογή και τις αντίστοιχες απαραίτητες δεξιότητες.

Καμία χρονική περίδος της ζωής του ανθρώπου δεν είναι ανεξάρτητη από την προηγούμενη ή την επόμενη. Η πορεία του ανθρώπου στη ζωή έχει μια συνέχεια σε όλους τους τομείς. Η ψυχική, σωματική υγεία και ανάπτυξη λοιπόν έχει μια συνέχεια στο χρόνο. ΈΈχει μεγάλη σημασία τι έφαγα ως βρέφος και ως παιδί ώστε να διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό τις διατροφικές μου συνήθειες ως ενήλικας. ΈΈχει ακόμα πιο μεγάλη σημασία αν πήρα πολλά χάδια και αγκαλιές από τους γονείς μου ή από άλλα οικεία πρόσωπα ως βρέφος. Και ναι έχει σημασία αν τα χάδια και την μυρωδιά της μάνας μου τα γεύτηκα από το πρώτο λεπτό και όχι μετά από μέρες ή μήνες. Γιατί όποιο κενό υπάρχει σε αυτή την ευαίσθητη περίοδο του βρέφους θα συνεχίσει να υπάρχει με κάποιο τρόπο στη ζωή του παιδιού που μεγαλώνει και γίνεται ενήλικας και αναζητεί λύσεις για να ανακουφίσει το άγχος του ή διεξόδους να καλύψει το κενό που νιώθει, το κενό που δεν έφυγε ποτέ.

Κισουδάκη ΑΘηνά
Ψυχολόγος, Μαία MSc, IBCLC.

vangelis

The Milk Ladder

http://cowsmilkallergyguidelines.co.uk/download/Njc=

vangelis

Cows Milk Allergy Guidelines

http://cowsmilkallergyguidelines.co.uk/

Η στενή σχέση που δημιουργεί ο πατέρας με το παιδί του, όσο αυτό είναι ακόμα βρέφος, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο να εμφανίσει το παιδί προβλήματα συμπεριφοράς στη μετέπειτα ζωή του, υποστηρίζει νέα έρευνα.

Βρετανοί ερευνητές παρατήρησαν περίπου 200 οικογένειες και ανακάλυψαν ότι τα παιδιά των οποίων οι πατεράδες αφιέρωναν χρόνο σε αυτά, ενώ ήταν ακόμα 3 μηνών, εμφάνισαν πολύ λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς όταν έγιναν 1 έτους.

Ο συσχετισμός ανάμεσα στα υψηλά επίπεδα ενασχόλησης του μπαμπά και τα λιγότερα μετέπειτα προβλήματα συμπεριφοράς ήτανισχυρότερος στα αγόρια. Αυτό, σύμφωνα με τους επιστήμονες, δείχνει ότι τα αγόρια είναι πιο ευαίσθητα στην επιρροή που δέχονται από τον πατέρα τους, ήδη από πολύ μικρή ηλικία.

«Δεν ξέρουμε ακόμα αν οι πατεράδες που είναι πιο απόμακροι και ασχολούνται λιγότερο προκαλούν πραγματικά προβλήματα συμπεριφοράς στα παιδιά, αλλά με την έρευνα αυτή αυξάνεται η πιθανότητα οι πρώιμες αυτές αλληλεπιδράσεις να παίζουν σημαντικό ρόλο στον χαρακτήρα του παιδιού», ανέφερε σχετικά ο επικεφαλής της έρευνας Dr. Paul Ramchandani.

Τα προβλήματα συμπεριφοράς είναι το πιο κοινό ψυχολογικό ζήτημα των παιδιών, και εκφράζονται με διάφορους τρόπους κατά την διάρκεια της εφηβείας και της ενήλικης ζωής, όπως οι μέτριες σχολικές επιδόσεις, η παραβατική συμπεριφορά, η δυσκολία απόκτησης φιλικών σχέσεων και η κακή πνευματική και ψυχική υγεία, λένε οι ειδικοί.

Τα νέα αυτά ευρήματα της έρευνας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η προσπάθεια των πατεράδων να προσεγγίζουν τα παιδιά τους ήδη από την βρεφική ηλικία μπορεί να βοηθήσει στο να μην εμφανίσουν προβλήματα συμπεριφοράς.

Όπως επισημαίνει ο Ramchandani «εστιάζοντας στους πρώτους μήνες του μωρού είναι σημαντικό, καθώς αυτή είναι μία σημαντική περίοδος για την ανάπτυξή του και το μωρό είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στα ερεθίσματα που δέχεται από το περιβάλλον του. Ένα τέτοιο ερέθισμα είναι και η ποιότητα της γονικής φροντίδας και αλληλεπίδρασης».

Και καταλήγει: «Όπως γνωρίζει ο κάθε γονιός, η ανατροφή των παιδιών δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η έρευνά μας σκοπό έχει να ενισχύσει την άποψη ότι ο ρόλος των γονιών είναι σημαντικός ακόμα στα πολύ αρχικά στάδια της ζωής του παιδιού και μπορεί να επηρεάσει, θετικά ή αρνητικά, την μετέπειτα ανάπτυξή του».

Σε καμία περίπτωση, βέβαια, δεν στοχεύει η έρευνα αυτή να παρουσιάσει μία σχέση αιτίας-αποτελέσματος στο ζήτημα της επαφής των πατεράδων με τα μωρά τους.

Πηγή: Babycenter.com

by Βασιλική Παπαδοπούλου, διαιτολόγος-διατροφολόγος

Κάθε ζωντανός οργανισμός χρειάζεται νερό για να ζήσει. Ο άνθρωπος ζει έως και 50 μέρες χωρίς φαγητό. Χωρίς νερό, όμως, δεν μπορεί να ζήσει πάνω από μερικές μέρες. Ο ανθρώπινος οργανισμός αποτελείται κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό από νερό, το οποίο υπερβαίνει το 50% του βάρους ενός υγιούς ατόμου, ενώ όσο μικρότερη είναι η ηλικία του παιδιού, τόσο μεγαλύτερη και η αναλογία του σε νερό. Πού βρίσκεται ως κύριο συστατικό και πώς βοηθά την πέψη των τροφών, αλλά και την απορρόφησή τους;

Στο αίμα, το οποίο μεταφέρει στα διάφορα όργανα τα θρεπτικά συστατικά.
Στα υγρά του στομάχου, τα οποία και βοηθούν στην πέψη των τροφών.
Στα ούρα, που είναι το κύριο συστατικό τους. Τα ούρα δεσμεύουν τις «άχρηστες» ουσίες και τις αποβάλλουν από το σώμα.
Το νερό μπορούμε να το βρούμε…

Στα υγρά και στα ποτά: η μεγαλύτερη ποσότητα νερού βρίσκεται στο ίδιο το νερό. Ενυδάτωση, παρ’ όλα αυτά, προσφέρουν και τα υγρά, όπως οι χυμοί φρούτων, το γάλα και τα αναψυκτικά (που καλό θα είναι να αποφεύγονται λόγω διουρητικής δράσης, αλλά και λόγω αυξημένης ποσότητας σε ζάχαρη).
Στα τρόφιμα, που βοηθούν στην αύξηση της πρόσληψης υγρών. Υπάρχει, βέβαια, ποικιλία όσον αφορά στην περιεκτικότητά τους σε νερό. Έτσι, για παράδειγμα, τα δημητριακά, οι ξηροί καρποί, οι φρυγανιές, τα κριτσίνια και κάποια γλυκά έχουν μικρό ποσοστό νερού (περίπου 5-10%), ενώ αντίθετα τα χόρτα πάνω από 85%. Τα φρούτα έχουν 80% και στα ψάρια βρίσκουμε 65-80%. Το κρέας περιέχει 70-75%.
Νερό παράγεται και στον οργανισμό μας…
Υπάρχει το μεταβολικό νερό το οποίο δημιουργείται από την «καύση» των τροφών. Π.χ., 1 γρ. λίπους παράγει 1,1 γρ. νερού στον οργανισμό. Πιο αναλυτικά:

από τα 100 γρ. υδατανθράκων παίρνουμε 55 γρ. νερού
από τα 100 γρ. λιπιδίων παίρνουμε 107 γρ. νερού
από τα 100 γρ. πρωτεϊνών παίρνουμε 41 γρ. νερού.
Το νερό το αποβάλλουμε με…

Εφίδρωση: μέσω αυτής της διαδικασίας αποβάλλεται ο ιδρώτας για να ρυθμιστεί η θερμοκρασία του σώματός μας. Ξέρουμε ότι τα παιδιά, με μια μικρή προσπάθεια, ιδρώνουν πολύ. Επίσης, ξεχνούν να πιουν νερό. Εμείς θα πρέπει να τους υπενθυμίζουμε την ανάγκη για ενυδάτωση.
Την αναπνοή: η απώλεια προκαλείται χωρίς να το καταλάβουμε, ενώ η συνολική απώλεια σε ιδρώτα και αναπνοή ανέρχεται στα 500 κ. εκ.
Στα ούρα: μια από τις μεγαλύτερες απώλειες σε νερό, που φτάνει κατά μέσον όρο στα 1.500 κ. εκ.
Στα κόπρανα: μικρή, αλλά υπολογίσιμη απώλεια νερού, που φτάνει τα 200 κ. εκ. και αυξάνει με την πρόσληψη φυτικών ινών.
Κύρια στοιχεία του νερού
Ασβέστιο, μαγνήσιο, κάλιο, νάτριο, χλωριούχα ιόντα, θειικά ιόντα και ιχνοστοιχεία, όπως χαλκός, σίδηρος, ψευδάργυρος, φθόριο, ιώδιο, μαγγάνιο.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα παραπάνω στοιχεία συμβάλλουν στην ομαλή ανάπτυξη των νεαρών οργανισμών, καθότι τα μεταλλικά στοιχεία συμβάλλουν στην ανάπτυξη του σκελετού, στη δομή, αλλά και στην ενεργοποίηση διάφορων ενζύμων, στην ηλεκτρολυτική ισορροπία του αίματος, στη διακίνηση οξυγόνου στο αίμα μας και στην τόνωση των νεύρων και των μυών.

Κατηγορίες νερού

Κοινό πόσιμο νερό ή, αλλιώς, νερό της βρύσης.
Εμφιαλωμένα νερά: επιτραπέζιο, φυσικό μεταλλικό, ανθρακούχο.

Όποιο νερό κι αν επιλέξετε, καλό θα ήταν να έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε νάτριο, να είναι ελεγμένο από τις αρμόδιες αρχές για την καταλληλότητά του και να καλύπτει γευστικά το παιδί.

Ανάγκες των παιδιών σε νερό

Βρέφη μέχρι 3 μηνών
Οι βρεφικοί νεφροί δεν είναι ακόμα ώριμοι. Έτσι, η χορήγηση νερού μπορεί να προκαλέσει την έκκριση νατρίου μαζί με την περίσσεια νερού, το οποίο μπορεί να προκαλέσει διάφορα προβλήματα υγείας. Η χρήση νερού στα νεογέννητα, και έως την ηλικία των 3 μηνών, αποκλείεται, εκτός κι αν αυτό συστηθεί από τον νεογνολόγο που παρακολουθεί το βρέφος. Προσοχή, επίσης, θα πρέπει να δοθεί στα εξής:

α) Για τα μωρά που θηλάζουν, οι μητέρες τους να ενυδατώνονται αρκετά, έτσι ώστε να ενυδατώνεται με τη σειρά του το γάλα για τα βρέφη τους.
β) Για τα μωρά που λαμβάνουν συνθετικό γάλα, το γάλα να παρασκευάζεται με την ακριβή ποσότητα νερού που συστήνεται στη συσκευασία. Το νερό να είναι νερό βρύσης και πάντα «βρασμένο», στη συνέχεια να φτάνει σε θερμοκρασία ανεκτή για το μωρό και στο τέλος να μπαίνει η σκόνη γάλακτος.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Όχι πρώτα τη σκόνη στο μπουκάλι και μετά το νερό, γιατί αυτό θα δημιουργήσει ένα ακατάλληλο γάλα για το βρέφος, αρκετά πυκνό σε περιεκτικότητα, με ακατάλληλη σύνθεση για τους νεαρούς βρεφικούς-ανώριμους νεφρούς, αλλά ούτε και με μεγαλύτερη της συνιστώμενης ποσότητα νερού, καθότι αυτό θα δημιουργήσει άλλα προβλήματα.

Βρέφη 3-6 μηνών
Σε λίγο μεγαλύτερη των τριών μηνών ηλικία, ίσως και πάντα μετά τη συμβουλή του νεογνολόγου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί νερό ή τσάι στα βρέφη, σε πολύ μικρή ποσότητα (30-60 ml). Πολλές φορές συστήνεται η χορήγηση μικρής ποσότητας βρασμένου νερού για την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας των
βρεφών ή για την ενυδάτωσή τους, τους καλοκαιρινούς μήνες, όπου ο καύσωνας μπορεί να επηρεάσει και την αύξηση της θερμοκρασίας τους. Εκεί, οι συστάσεις για τη χορήγηση νερού είναι αυστηρά καθορισμένες από τον παιδίατρο.

Βρέφη μεγαλύτερα των 6 μηνών
Με την εισαγωγή στερεών τροφίμων, όταν το βρέφος γίνει 6 μηνών, καλό θα είναι να αρχίσει και η εισαγωγή του νερού. Από εκεί και πέρα, άνετα θα μπορούμε να δώσουμε 30-60 ml νερού σε κάθε γεύμα.

Νηπιακή και προσχολική ηλικία
Στη νηπιακή ηλικία συστήνεται η κατανάλωση 900-1.200 ml νερού, ενώ σε παιδιά προσχολικής ηλικίας μπορούμε να δώσουμε 1.000-2.000 ml νερού, δηλαδή 6-8 φλιτζάνια νερού (ή και διάφορων υγρών).

Στους «μικρούς» ασθενείς…
Παιδιά με διάρροια, πυρετό, εμετούς ή κάποια λοίμωξη του αναπνευστικού (έστω και στο κοινό κρυολόγημα), μπορούν να γίνουν πιο γρήγορα καλά, με τη σωστή ενυδάτωση. Μη δίνετε και μην περιμένετε να διψάσει το παιδί σας. Δώστε του μικρές ποσότητες νερού ή υγρών σε τακτά χρονικά διαστήματα. Αν επιμένει το παιδί και δεν πίνει υγρά, δεν καταναλώνει σούπες και φαγητό, επικοινωνήστε με τον παιδίατρό σας, γιατί κινδυνεύει να πάθει αφυδάτωση. Σημάδια αφυδάτωσης θα μπορούσαν να είναι:

Άρνηση για γάλα, νερό ή διάφορα άλλα τρόφιμα ή υγρά για 6-8 ώρες.
12ωρη ή μεγαλύτερη των 12 ωρών διάρροια.
Βαθουλωμένα και «πονεμένα» μάτια.
Ξηροστομία-έλλειψη σάλιου.
Μειωμένη ούρηση ή, ακόμα χειρότερα, συμπυκνωμένα ούρα με βαθύ χρώμα.
Έντονος πυρετός που δεν πέφτει.
Έντονοι κοιλιακοί πόνοι.
Προσοχή θα πρέπει να δοθεί στα παιδιά με έντονους εμετούς, στα οποία η χορήγηση του νερού θα πρέπει να γίνει με σύνεση. Πάντα, λοιπόν, μικρές ποσότητες υγρών (νερού, χυμού, γάλακτος) σε τακτά χρονικά διαστήματα. Μετά την πρόκληση εμετού, μη δίνετε κατευθείαν κάτι στο παιδί, γιατί το πιθανότερο είναι να το κάνει εμετό και αυτό. Αφήστε 10-15 λεπτά να περάσουν οι συσπάσεις του στομάχου, στη συνέχεια δώστε μικρή ποσότητα υγρού και μη δίνετε πολύ μεγάλες ποσότητες, άσχετα αν το παιδί θέλει κι άλλο. Προτιμήστε να δώσετε σε 5-10 λεπτά ξανά λίγη ποσότητα. Με αυτόν τον τρόπο θα πετύχετε καλύτερη ενυδάτωση.

Η θερμοπληξία είναι μια λειτουργική διαταραχή του ανθρώπινου οργανισμού, που εμφανίζεται όταν η θερμοκρασία του περιβάλλοντος είναι πολύ υψηλή, και η σχετική υγρασία της ατμόσφαιρας είναι πάνω από 70%, γεγονός που δυσκολεύει και εμποδίζει την εξάτμιση του ιδρώτα και την αποβολή θερμότητας του σώματος.

Ποια είναι τα πρώτα συμπτώματα της Θερμοπληξίας;

Τα πρώτα συμπτώματα της θερμοπληξίας μπορεί να είναι: δυνατός πονοκέφαλος, ατονία, αίσθημα καταβολής δυνάμεων, τάση για λιποθυμία, πτώση της αρτηριακής πίεσης, ναυτία, εμετοί και ταχυκαρδία.

Στις σοβαρότερες μορφές εμφανίζεται πυρετός, εμετοί, διάρροια, διαταραχή της πηκτικότητας του αίματος, απουσία εφίδρωσης, απώλεια αισθήσεων, μπορεί να επέλθει έμφραγμα του μυοκαρδίου, ενώ, σε ακραίες περιπτώσεις, κωματώδης κατάσταση και θάνατος.

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο

Τα νεογνά και τα βρέφη
Οι ηλικιωμένοι
Τα παχύσαρκα άτομα και οι αλκοολικοί
Τα άτομα με χρόνια νοσήματα (καρδιοπαθείς, νεφροπαθείς, διαβητικοί, πνευμονοπαθείς κλπ.)
Άτομα που παίρνουν φάρμακα σε συνεχή βάση (διουρητικά, αντικαταθλιπτικά, ινσουλίνη κλπ.)
Η γνώση και η πρόληψη είναι προστασία…

Οδηγίες για τον γενικό πληθυσμό

Προτιμήστε τα ελαφρά, άνετα κι ανοικτόχρωμα ρούχα από πορώδες υλικό για να διευκολύνεται ο αερισμός του σώματος και η εξάτμιση του ιδρώτα. Φορέστε καπέλο ή άλλο κάλυμμα από φυσικό υλικό, που να επιτρέπει καλό αερισμό του κεφαλιού.
Η χρήση καπέλου επιβάλλεται, με υλικό φυσικά που να επιτρέπει καλό αερισμό του κεφαλιού.
Συνιστάται η χρήση μαύρων ή σκουρόχρωμων γυαλιών που προστατεύουν τα μάτια από την έντονη αντανάκλαση του ήλιου
Αποφύγετε την ηλιοθεραπεία. Παραμείνετε σε σκιερά και δροσερά μέρη αποφεύγοντας τους χώρους όπου επικρατεί συνωστισμός.
Αποφύγετε τη βαριά σωματική εργασία, ιδιαίτερα μάλιστα σε χώρους με υψηλή θερμοκρασία, άπνοια και μεγάλη υγρασία. Αποφύγετε το βάδισμα για πολύ ώρα ή το τρέξιμο κάτω από τον ήλιο.
Πολλά χλιαρά ντους στη διάρκεια της ημέρας.
Προτιμήστε τα ελαφρά και μικρά γεύματα, με έμφαση στα φρούτα και λαχανικά και περιορίστε τα λιπαρά.
Πίνετε άφθονα υγρά (νερό και χυμούς φρούτων). Μην περιμένετε να διψάσετε για να βάλετε κάτι στο στόμα σας. Αν η εφίδρωση είναι έντονη, τότε συστήνεται η πρόσθετη λήψη αλατιού για να κρατηθεί το επίπεδο των υγρών στον οργανισμό. Επίσης συνιστάται να αποφεύγονται τα οινοπνευματώδη ποτά καθώς είναι διουρητικά και οδηγούν σε αφυδάτωση του οργανισμού.
Αποφύγετε τις πολύωρες μετακινήσεις με διάφορα μέσα συγκοινωνίας κατά τη διάρκεια της υψηλής ζέστης.
Τα άτομα που πάσχουν από χρόνια νοσήματα να συμβουλεύονται τον θεράποντα γιατρό για την εφαρμογή ειδικών οδηγιών. Ιδιαίτερα όσοι παίρνουν φάρμακα, πρέπει αν συμβουλεύονται τον ιατρό τους αν πρέπει να τα συνεχίσουν και σε ποια δοσολογία επειδή μερικά έχουν την ιδιότητα να αυξάνουν την θερμοκρασία του σώματος.
Οδηγίες για τα βρέφη και τα νεογνά

Τα νεογνά πρέπει να είναι ντυμένα όσο γίνετε πιο ελαφρά. Προτιμότερο είναι τα χέρια και τα πόδια τους να είναι ελεύθερα και να μην τυλίγονται με πάνες.
Όταν κάνει ζέστη να τους προσφέρονται συχνά, εκτός από γάλα κι άλλα υγρά.
Τα βρέφη και τα μεγαλύτερα παιδιά καλό είναι να τρώνε περισσότερα χορταρικά και φρούτα και λιγότερα λίπη.
Να μην παραμένουν πολύ ώρα στον ήλιο μετά το μπάνιο και να φορούν πάντα καπέλο.

Οδηγίες για την προστασία των ηλικιωμένων

Το πολύ ζεστό και υγρό περιβάλλον είναι επικίνδυνο για τους ηλικιωμένους και για το λόγο αυτό αν ο δροσισμός του διαμερίσματος στην μεγάλη ζέστη είναι δύσκολος, προτιμότερη είναι η μετακίνηση των ηλικιωμένων σε δροσερότερες περιοχές της χώρας.
Αν η μετακίνηση των ηλικιωμένων σε παραθαλάσσια περιοχή ή σε βουνό δεν είναι εύκολη, τότε η παραμονή τους στα κατώτερα διαμερίσματα πολυόροφων σπιτιών είναι μια σχετικά εύκολη λύση.
Το δωμάτιο ή το σπίτι γενικά, κατά τη διάρκεια των ζεστών ωρών της μέρας πρέπει να είναι ερμητικά κλειστό, αφού όμως έχει δροσιστεί και μείνει ανοικτό όλη τη νύχτα.
Οι οικογένειες που έχουν ηλικιωμένα άτομα καλό θα ήταν να φροντίζουν να μην τα εγκαταλείπουν μόνα τους στις θερινές διακοπές. Σε αντίθετη περίπτωση, να εξασφαλίζουν κάποιο άτομο για την καθημερινή τους φροντίδα.
Πρώτες Βοήθειες

Μεταφέρουμε το θερμόπληκτο χωρίς χρονοτριβή σε δροσερό μέρος, ευάερο και σκιερό ή κάτω από δέντρα αν υπάρχουν.
Αφαιρούμε τα βαριά ρούχα ώστε να αερίζεται καλά το σώμα και του αερίζουμε το σώμα με οποιοδήποτε μέσο (πχ. Βεντάλια)
Βρέχουμε με κρύο νερό το πρόσωπο, το λαιμό και το σώμα γενικά.
Τοποθετούμε ψυχρά επιθεμάτα στο μέτωπο και στο κεφάλι.
Κάνουμε ζωηρές εντριβές στα άκρα (χέρια και πόδια) με κατεύθυνση από κάτω προς τα πάνω.
Δίνουμε να εισπνεύσει ξύδι, αιθέρα ή αμμωνία, και αν μπορεί να πιεί του δίνουμε άφθονα υγρά και μικρές ποσότητες αλατιού για να αναπληρώσει ο οργανισμός τις απώλειες εξαιτίας της μεγάλης εφίδρωσης.
Τέλος αν η κατάσταση του είναι πολύ βαρειά πρέπει να κληθεί επειγόντως γιατρός ή να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.

Δέκα βήματα απομακρύνουν τον κίνδυνο χρήσης

Yπάρχουν τρόποι να πλησιάσετε το παιδί σας και να του μιλήσετε για ένα τόσο δύσκολο θέμα όπως είναι τα ναρκωτικά. Αν έχετε από νωρίς λάβει τα κατάλληλα μέτρα, τότε δεν θα χρειαστεί ποτέ να αναρωτηθείτε αν το παιδί σας έχει «μπλέξει» κάπου. Μερικές χρήσιμες συμβουλές.

Μιλήστε με το παιδί σας για το αλκοόλ και τα ναρκωτικά

Μπορεί να βοηθήσετε να αλλάξουν κάποιες ιδέες που ίσως έχει το παιδί σας, ότι ‘όλοι πίνουν, καπνίζουν, παίρνουν ναρκωτικά’.

Μάθετε να ακούτε τα παιδιά σας

Το πιο πιθανό είναι το παιδί να μιλήσει μαζί σας όταν είναι σίγουρο ότι το ακούτε με προσοχή, όταν του δείχνετε με τη στάση και τη συμπεριφορά σας ότι ακούτε πραγματικά αυτά που έχει να σας πει.

Βοηθήστε το παιδί σας να νιώθει καλά με τον εαυτό του

Το παιδί σας θα νιώθει καλά, όταν επαινείτε τις προσπάθειες και τις επιτυχίες του και όταν επικρίνετε κάποια συγκεκριμένη αρνητική ενέργεια ή συμπεριφορά χωρίς να απορρίπτετε το ίδιο το παιδί.

Βοηθήστε το παιδί σας να αναπτύξει αξίες

Ένα ισχυρό σύστημα αξιών μπορεί να δώσει στο παιδί σας τη δύναμη να λέει ‘όχι’, αντί να παρασύρεται από ‘φίλους και παρέες’.

Να είστε ένα θετικό πρότυπο, ένα καλό παράδειγμα

Οι δικές σας συνήθειες και στάσεις μπορούν να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό τις ιδέες του παιδιού σας για το αλκοόλ, τον καπνό, τα ναρκωτικά.

Βοηθήστε το παιδί σας να αντιμετωπίσει τις πιέσεις ‘των φίλων’

Ένα παιδί που έχει μάθει να λέει πάντα ‘ναι’ για να μη δυσαρεστεί τους άλλους, μπορεί να χρειάζεται ‘την ενθάρρυνσή σας’ για να αντισταθεί στις πιέσεις.

Δημιουργήστε τους κανόνες τις οικογένειας

Βοηθά πολύ να δημιουργήσετε στην οικογένειά σας σαφείς κανόνες που απαγορεύουν στο παιδί σας να κάνει χρήση αλκοόλ, ναρκωτικών και καπνού. Βοηθά επίσης πολύ να συμφωνήσετε από πριν με το παιδί σας ποια θα είναι η τιμωρία του, αν παραβεί τους κανόνες αυτούς.

Ενθαρρύνετε τις θετικές δραστηριότητες του παιδιού σας

Οι εκπαιδευτικές, αθλητικές, καλλιτεχνικές, πολιτιστικές, ψυχαγωγικές, σχολικές εκδηλώσεις και άλλες δραστηριότητες μπορούν να αποτρέψουν το παιδί σας από τη χρήση αλκοόλ, καπνού, ναρκωτικών και να δώσουν νόημα στη ζωή του.

Ενωθείτε με άλλους γονείς

Συζητήστε, αναλάβετε πρωτοβουλία, δημιουργήστε ή ενταχθείτε σε υποστηρικτικές ομάδες που θα ενισχύσουν τη στάση σας στο σπίτι.

Μάθετε τι να κάνετε, αν υποψιαστείτε ότι υπάρχει πρόβλημα

Ζητήστε βοήθεια. Απευθυνθείτε στους εξειδικευμένους φορείς.

Πηγή :iatronet.gr

Ποια είναι τα συμπτώματα τους

Οι οξείες γαστρεντερίτιδες, που συνήθως εμφανίζονται στα παιδιά, αλλά μπορεί να ταλαιπωρήσουν αρκετά και τους ενήλικες, μπορεί να χαλάσουν τις διακοπές σας, καθώς τα συμπτώματά τους-κυρίως εμετοί και διάρροιες- είναι ιδιαίτερα ενοχλητικά, ακόμη και επικίνδυνα.

Ελαφρά μορφή γαστρεντερίτιδας θεωρείται αυτή που εμφανίζεται με 1-5 εμετούς και 3-6 διαρροϊκές κενώσεις, που μπορεί να συνοδεύονται κατά διαστήματα από ήπιους πόνους στην κοιλιά και χαμηλό έως καθόλου πυρετό.

Βαριά γαστρεντερίτιδα, που χρήζει άμεσης νοσοκομειακής περίθαλψης, είναι εκείνη που εμφανίζεται με ακατάσχετους εμετούς και απανωτές διάρροιες, που ενδέχεται να περιέχουν αίμα, και πολλές φορές υψηλό πυρετό.

Το σοβαρό πρόβλημα που μπορεί να δημιουργηθεί είναι η αφυδάτωση, που προέρχεται από την αυξημένη απώλεια υγρών και ηλεκτρολυτών. Το πρόβλημα μπορεί να γίνει ακόμα σοβαρότερο αν συνυπάρχει και υψηλός πυρετός.

Τα παιδιά παρουσιάζουν, σε σχέση με τους ενήλικες, αυξημένο κίνδυνο σοβαρής αφυδάτωσης. Όσο μικρότερη η ηλικία τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος.

Περισσότερο κινδυνεύουν τα νεογέννητα και τα βρέφη, γι αυτό στην περίπτωση που παρουσιάσουν γαστρεντερίτιδα, πρέπει οι γονείς να απευθύνονται αμέσως σε παιδίατρο ή στο πλησιέστερο νοσοκομείο. Επίσης άμεση επικοινωνία με νοσοκομείο ή παιδίατρο πρέπει να γίνει στην περίπτωση που τα συμπτώματα είναι βαριά (πολοί εμετοί, διάρροιες και υψηλός πυρετός) και το παιδί εμφανίζεται τοξικό.

Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να γνωρίζετε ότι δεν πρέπει να δοθεί στο παιδί που κάνει εμετούς τίποτε από το στόμα, για τουλάχιστον 3-4 ώρες από τον τελευταίο εμετό, ούτε και νερό.

Μετά την πάροδο των 3-4 ωρών από τον τελευταίο εμετό και εφ’ όσον δεν έχει κάνει άλλους, μπορείτε να αρχίσετε να του δίνετε σταδιακά με το κουταλάκι, όχι με το φλιτζάνι ή το μπιμπερό, ένα κουταλάκι κάθε πέντε λεπτά, μετρημένα με το ρολόι, νερό ή πιο καλά ηλεκτρολυτικό διάλυμα, αν βέβαια έχετε, μέχρις ότου βρείτε τον παιδίατρό σας στο τηλέφωνο. Η επικοινωνία με τον παιδίατρο σας είναι απαραίτητη, ανεξάρτητα από την ηλικία του παιδιού σας.

Αν πάντως σκοπεύετε να πάτε διακοπές σε απομονωμένες περιοχές, μακριά από γιατρούς και νοσοκομεία εφοδιαστείτε, πριν φύγετε, από το φαρμακείο της γειτονιάς σας με ηλεκτρολυτικό διάλυμα για να το έχετε μαζί σας. Για εσάς που έχετε μωρό κάτω του ενός έτους, καλό θα ήταν να επιλέξετε για τις διακοπές σας περιοχή που να έχει κοντά νοσοκομείο. Ακόμα καλύτερα μην απομακρυνθείτε ιδιαίτερα από τα μεγάλα αστικά κέντρα. Στο μέρος των διακοπών σας μάθετε και σημειώστε το όνομα και το τηλέφωνο του παιδιάτρου της περιοχής και επικοινωνήστε μαζί του έτσι ώστε να ξέρετε τι θα κάνετε, που και πότε θα τον βρείτε.

Όταν λοιπόν βρίσκεστε σε απομακρυσμένο μέρος, συνεχίστε να δίνετε σταδιακά, κάθε πέντε λεπτά το ηλεκτρολυτικό διάλυμα, στο παιδί που δεν παρουσιάζει βαριά συμπτωματολογία και δεν είναι βρέφος, αυξάνοντας σταδιακά την ποσότητα εφ’ όσον δεν κάνει άλλους εμετούς.

Όσο υπάρχει αφυδάτωση, το παιδί διψάει και διαμαρτύρεται συνεχώς για να πιεί νερό. Εσείς πρέπει να ξεπεράσετε την ευαισθησία σας και να μην υποκύψετε στα παρακάλια του παιδιού για νερό τις πρώτες 3-4 ώρες, αλλά ούτε και αργότερα γιά μεγαλύτερες από ένα κουταλάκι κάθε πέντε λεπτά ποσότητες.

Μην σας ξεγελά η καλή κατάσταση του παιδιού, καθώς και ότι έχει μία ή δύο ώρες να κάνει εμετό και του δώσετε. Η γαστρεντερίτιδα πολλές φορές μοιάζει με μπιλιάρδο: Αν ξεκινήσει καραμπόλα με εμετούς δεν σταματάει εύκολα.

Το 80% των παιδιών που θα τους δοθεί ενυδάτωση από το στόμα με τον τρόπο αυτό θα ξεπεράσουν το πρόβλημά τους. Όταν το παιδί σταματήσει να νιώθει δίψα το πρόβλημα της αφυδάτωσης κατά το μεγαλύτερο μέρος του έχει περάσει.

Όμως, το ηλεκτρολυτικό διάλυμα δεν πρέπει να χορηγείται ως αποκλειστική διατροφή γιά περισσότερο από ένα 24ωρο.

Μετά από 12-24 ώρες χορήγησης του ηλεκτρολυτικού διαλύματος πρέπει να επιχειρείται σίτιση και με άλλες τροφές. Φαγητά που το παιδί δεν δείχνει επιθυμία για να φάει δεν πρέπει να δίνονται, επειδή έχει βρεθεί ότι έχουν αρνητική επίδραση στην λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος.

Οι τροφές πρέπει να προσφέρονται στο πεινασμένο παιδί παρά τη συνέχιση της διάρροιας, εφόσον οι «υδαρείς» κενώσεις δεν χειροτερεύουν.

Βέβαια, το είδος και η ποσότητα των τροφών εξαρτάται από τις διαιτητικές συνήθειες του κάθε παιδιού, καθώς και από την σοβαρότητα της νόσου. Για το παιδί που οι διαρροϊκές κενώσεις δεν είναι περισσότερες από μία έως τρεις μέσα στο πρώτο 24ωρο, μετά τις 12 πρώτες ώρες από την έναρξη της νόσου, η επανασίτηση μπορεί να επιταχυνθεί στην συνηθισμένη του διατροφή μετά από 24 ώρες.

Αντίθετα ένα παιδί με διάρροια για 2-5 ημέρες και μέτρια αφυδάτωση, θα μπει στην κανονική του διατροφή μετά από 2 έως 3 ημέρες.

Τέλος τα αντιβιοτικά και άλλα «αντιδιαρροϊκά» φάρμακα ως θεραπευτικό μέσο δεν επηρεάζουν την πορεία των εμετών ή της διάρροιας στις περισσότερες περιπτώσεις της οξείας γαστρεντερίτιδας και για το λόγο αυτό δεν συνιστώνται.

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ξεχνάτε ότι οι οδηγίες είναι συμβουλευτικές, και έχουν σκοπό να σας ενημερώσουν για τα πρώτα απαραίτητα μέτρα που πρέπει να λάβετε, για να μην δώσετε την ευκαιρία στους εμετούς να συνεχισθούν. Δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τον παιδίατρο σας, με το οποίο πρέπει να επικοινωνήσετε αμέσως. Εξ άλλου ο παιδίατρος είναι ο μόνος για να σας συμβουλεύσει τι θα κάνετε παρακάτω.

Στην περίπτωση που η γαστρεντερίτιδα εμφανίζεται με βαριά συμπτώματα μην δώσετε τίποτε από το στόμα και αναζητείστε ιατρική βοήθεια μέσα στις πρώτες ώρες από την έναρξη των συμπτωμάτων, ακολουθώντας μόνο τις συμβουλές για την ενυδάτωση, και σε περίπτωση υψηλού πυρετού βάλτε αντιπυρετικό υπόθετο.

Πηγή: iatronet

Written by Παπαδοπούλου Βασιλική Διαιτολόγος Διατροφολόγος

Το καλοκαίρι έφτασε! Είναι πολύ μεγάλη η χαρά μας και πόσο μάλλον των παιδιών μας, που ακόμα μια χρονιά, θα ξεχυθούμε στις παραλίες…. Θα κάνουμε βουτιές, θα δροσιστούμε αλλά και θα περάσουμε ανέμελα, ξένοιαστα, ξεχνώντας για λίγο την καθημερινή μας ρουτίνα, όπως το σκολείο και όλα όσα έχει να κάνει στο βαρύ-καθημερινό-χειμωνιάτικο πρόγραμμα μας.

Οι μέρες που διανύουμε, δεν είναι και τόσο ευχάριστες, αφού λόγω τις κρίσης, τα έσοδά μας, είναι περιορισμένα και οι περισσότεροι από μας, δε μπορούμε να αντεπεξέλθουμε στα καθημερινά έξοδα. Έτσι είναι πολύ δύσκολο να φάμε σε μια ταβέρνα ή σε ένα σνάκ μπάρ, όταν επισκεφτούμε μια παραλία.

Σα διαιτολόγος, οφείλω να σας πω πως με χαροποιεί ιδιαίτερα αυτό, αφού βλέπω όλο και περισσότερους γονείς να απολαμβάνουν το παιχνίδι με τα παιδιά τους στη παραλία, παρέα με το μικρό τους ψυγειάκι. Αυτό βέβαια, προϋποθέτει και μια επεξεργασία, αλλά και σωστές επιλογές διατροφής!… Ένα γεύμα στη παραλία, πρέπει να είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, αφού το κολύμπι που κάνουμε, θέλει κόπο, άρα σωστή ενέργεια και σωστές επιλογές διατροφής!..

Πάμε να ανακαλύψουμε, όλα εκείνα που πρέπει να ξέρουμε, για να ακολουθούμε υγιεινή διατροφή, ακόμα και στη παραλία, με λίγα χρήματα, όλη τη γεύση και μάλιστα φτιαγμένα όλα από τα δικά μας χεράκια-οικονομικά και υγιεινά!….

Κανόνες:

Καταρχήν θα πρέπει όλοι οι γονείς να ξέρουν πως δεν πρέπει να βουτήξουμε στη θάλασσα έχοντας γεμάτο στομάχι!… Ακόμα και με μπρατσάκια ή σωσίβιο!.. Λανθασμένα κάποιοι από μας, νομίζουν πως τα σωσίβια προστατεύουν!.. Λάθος!… Το πόση ώρα μετά το γεύμα θα βουτήξουμε, εξαρτάται από αυτό που φάγαμε… καλό είναι λοιπόν, να έχει περάσει τουλάχιστον 1-2 ώρες μετά το γεύμα. Εάν πάλι αυτό που φάγαμε είναι κάτι βαρύ… περισσότερες. Γιατροί αναφέρουν πως με την πίεση του νερού στη κοιλιά, γίνεται μικρή αναγωγή που μπορεί να προκαλέσει έντονο λαρυγγόσπασμο… κράμπες κλπ, που μπορεί να προκαλέσουν ακόμα και ανακοπή. Οπότε, δείξτε μεγάλη προσοχή σε αυτό το κομμάτι!…
Προμηθευτείτε ένα μικρό ψυγείο παραλίας. Το κόστος δεν είναι πολύ μεγάλο, αν αναλογιστεί κανείς πως το έχουμε για πολλά χρόνια. Ένα καλό μικρό ψυγείο, θα μας βγάλει ασπροπρόσωπους για πολλά πολλά χρόνια!.
Να έχετε μαζί σας, όλα εκείνα τα αξεσουάρ που χρειάζονται για να γίνει εύκολη η παραμονή σας στη παραλία –χωρίς δυσκολίες. Πχ. Μαχαιράκι αν χρειαστεί, πιρούνια, χαρτοπετσέτες, ποτήρι κλπ. Καλό βέβαια θα ήταν να ξέρετε πως καταναλώνεται το γεύμα που θα έχετε μαζί σας και τι χρειάζεται να πάρετε, έτσι ώστε να είστε σίγουροι πως θα το καταναλώσετε.
Δεν ξεχνάμε το νερό!… Απαραίτητο για την ενυδάτωσή μας!.. Το νερό στοιχίζει ακριβά σε μια παραλία! Μάλιστα, μπορούμε να έχουμε μέσα στο ψυγείο μας 1 ½ λίτρο παγωμένο νερό(που το έχουμε βάλει στην κατάψυξη από την προηγούμενη μέρα), για να διατηρούνται για περισσότερη ώρα τα φαγητά μας, αλλά και μόλις αυτό αρχίσει και ξεπαγώνει να το καταναλώσουμε. Είναι πολύ έξυπνο σαν ιδέα.
Πάμε να μάθουμε λοιπόν, τι μπορούμε να έχουμε μαζί μας σαν σνακ στη παραλία, για πρωινές ή απογευματινές ώρες:

Φρούτα!.. Είτε πλυμένα σε ένα σακουλάκι ολόκληρα (μήλα-αχλάδια-ροδάκινα-μπανάνες-κεράσια-βερίκοκα..κλπ) είτε σε κομμάτια, μέσα σε ένα τάπερ (πεπόνι-καρπούζι-και όλα τα φρούτα..)Αν πάλι θέλουμε γλυκό, μπορούμε να πάρουμε μαζί μας μικρά ταπεράκια με κομπόστα.
Λαχανικά!… ναι λαχανικά!.. Όπως καρότα ή αγγούρια σε κομμένα σε στίκς (ραβδάκια), ή μαρουλόφυλλα, ή ακόμα και ντοματίνια καλά πλυμένα. Αν πάλι θέλουμε, μπορούμε να φτιάξουμε μικρές απολαυστικές και θρεπτικές σαλάτες, σε μικρά σκεύη (μερίδες), που μπορούμε να βάλουμε μέσα και λίγο τυράκι.
Ρυζογκοφρέτες-φρυγανιές-καλαμπογκοφρέτες-αλμυρά κράκερ
Απλά μπισκότα, τύπου μιράντα, digestive, κριτσινάκια κλπ.
Κάποια πιτούλα που ετοιμάσαμε εμείς
Σαντουιτς που μέσα έχει μόνο μέλι
Σάντουιτς με ταχίνι- ταχινίμελο-ταχίνι κακαό-αμυγδαλοβούτυρο ή ακόμα και φυστικοβούτυρο
Σάντουιτς με λαχανικά και φέτα
Σάντουιτς με κασέρι και ντομάτα
Ένα κουλούρι Θεσσαλονίκης, σταφιδόψωμο, τσουρεκάκι κλπ
Μπάρες ενέργειας ή μπάρες δημητριακών
Για μεγαλύτερα παιδιά: Ανάλατους ξηρούς καρπούς και αποξηραμένα φρούτα (πολύ θρεπτικό και οικονομικό το στραγάλι-σταφίδα!)
Βραστό αβγουλάκι με ψωμάκι
Αν πάλι θέλετε να καθίσετε και το μεσημέρι στην παραλία. (πράγμα επικίνδυνο, αφού ο ήλιος είναι επικίνδυνος!), αποφασίστε τουλάχιστον να τραβηχτείτε σε μια βαθιά σκιά, και μπορείτε να έχετε μαζί σας:

Μια σαλάτα με διάφορα λαχανικά και λίγα ζυμαρικά ή ρύζι, με μια φρέσκια σάλτσα που έχει βάση το γιαούρτι και λίγο ψωμί
Μια τοννοσαλάτα…
Μια σαλάτα ανάμεικτη με μαυρομάτικα φασόλια και καλαμπόκι.
Σαντουιτσάκια με λουκάνικο(Προτιμήστε γαλοπούλας ή κοτόπουλου) σε συνδυασμό με μαρούλι-ντομάτα κλπ…
Σπιτική πιτούλα συνδυασμένη με σαλάτα.
Ο τραχανάς, τρώγεται και κρύος, οπότε μπορείτε να έχετε και από αυτόν σε ατομικά σκεύη με τυράκι.
Μια μερίδα κρέας ή σουβλάκι ψητό με ντομάτα-αγγούρι και ψωμί.
Μια μερίδα γεμιστά.
Δεν είναι τυχαίο που οι παλιές-δικές μας μανούλες ετοίμαζαν όλα αυτά τα υπέροχα!.. Που πόσο πίσω μας πάνε… Αλλά και πόσο ωραία ήταν τα χρόνια εκείνα!… Μπορείτε ακόμα να ψάξετε όλα εκείνα που θυμάστε σα παιδί, ή απλά να ρωτήσετε τη μαμά, για να εμπλουτιστούν!…

Ρίξτε το έξω λοιπόν. Φορέστε την καλύτερή σας διάθεση και πάμε όλοι μαζί…. σε μια παραλία, ξεχνώντας ότι μας βαραίνει, παίξτε με τα παιδιά σας… ακολουθώντας υγιεινή διατροφή που μπορείτε ακόμα και όλοι μαζί να ετοιμάσετε… και να δείτε πως πραγματικά αξίζει τον κόπο!.

Next »