Archive for the 'Νεογνολογία' Category

Όταν γονείς πολύ μικρών πρόωρων νεογνών στρεσάρονται ή εμφανίζουν κατάθλιψη, τα παιδιά τους είναι περισσότερο πιθανό να έχουν εμφανίσει προβλήματα συμπεριφοράς μέχρι την ηλικία των 3 ετών, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Επίσης όσο χειρότερο είναι το σκορ των γονέων σε δείκτες ψυχικής ευεξίας τόσο πιθανότερο είναι να εμφανίσουν τα παιδιά τους προβλήματα.

Η ερευνήτρια Dr. Mira Huhtala, του Turku University Hospital στη Φινλανδία, δήλωσε ότι η ψυχολογική ευεξία των 2 γονέων είναι σημαντικός παράγοντας στη συμπεριφοριστική και συναισθηματική ανάπτυξη των πρόωρων παιδιών.

Τα αποτελέσματα της έρευνας, θα δημοσιευτούν στο περιοδικό ‘Pediatrics’ τον Απρίλιο.

Τα μωρά που γεννιούνται πρόωρα έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για προβλήματα συμπεριφοράς και συναισθήματος, καθώς και νευρολογικά προβλήματα, πιθανόν λόγω πολλών αιτίων, σύμφωνα με την παρούσα έρευνα.

Η Dr. Deborah Campbell, του Ιατρικού κέντρου Montefiore στη Νέα Υόρκη, σημειώνει ότι τα πρόωρα έχουν μεγάλος στρες στην εντατική μονάδα. Ενώ δεν είναι σαφές ακριβώς πώς το στρες μπορεί να επηρεάζει το μωρό, δήλωσε ότι μπορεί ενδεχομένως να προκαλεί αλλαγές στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο. Πρόσθεσε ότι τα πρόωρα έχουν επίσης μικρότερο όγκο εγκεφάλου κατά μέσον όρο και γενικά δεν είναι τόσο ανεπτυγμένα όσο θα έπρεπε.

Ταυτόχρονα οι γονείς είναι απίστευτα στρεσαρισμένοι και με λιγότερες αντοχές. Η πρόωρη γέννηση του παιδιού τους μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλότερες προσδοκίες και μπορεί να φοβούνται πολύ, γεγονός που μπορεί ενδεχομένως να περιορίσει τις ευκαιρίες του παιδιού για φυσιολογική ανάπτυξη, σημειώνει η ερευνήτρια. Αν οι γονείς έχουν κατάθλιψη ή αισθάνονται απώλεια μπορεί να μη δεσμευτούν ή να μη συνδεθούν με το παιδί. Είναι δύσκολο να πούμε πόσο μέρος της συμπεριφοράς οφείλεται στη βιολογία και πόσο στην επίδραση της οικογένειας, πρόσθεσε.

Η Huhtala αξιολόγησε 140 γονείς παιδιών πολύ χαμηλού βάρους κατά τη γέννηση, που γεννήθηκαν πριν τις 37 εβδομάδες.

Συλλέχτηκαν στοιχεία για τους γονείς κατά την περίοδο της γέννησης. Όταν τα μωρά έγιναν 2 ετών οι γονείς συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια για την ψυχική ευεξία και οι ερευνητές αξιολόγησαν τη συμπεριφορά των παιδιών. Πριν τα τρίτα γενέθλια των παιδιών οι γονείς συμπλήρωσαν ερωτηματολόγιο για τη συμπεριφορά του παιδιού.

Οι γονείς αξιολογήθηκαν για κατάθλιψη, στρες και ‘αίσθηση συνοχής’. Η ‘αίσθηση συνοχής’ είναι η ετοιμότητα επιτυχούς συντονισμού και εκμετάλλευσης προσωπικών πηγών.

Όσο περισσότερα συμπτώματα φτωχής ψυχικής ευεξίας (καταθλιπτικά συμπτώματα, στρες ή ασθενή αίσθηση συνοχής) εμφάνιζαν οι γονείς τόσο περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς ανέφεραν οι γονείς ότι εμφάνισαν τα παιδιά τους. Η έρευνα έδειξε ότι όχι μόνο η ψυχική ευεξία της μητέρας αλλά και του πατέρα συμβάλλει στα προβλήματα συμπεριφοράς των πρόωρων παιδιών.

Επιθετικές συμπεριφορές και προβλήματα προσοχής έτειναν να σχετίζονται περισσότερο με την ευεξία της μητέρας. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι οι πατέρες βρίσκουν ευκολότερο να ανεχτούν αυτού του είδους τις συμπεριφορές, υποδεικνύει η ερευνήτρια.

Το στρες είναι φυσιολογικό μετά από πρόωρο τοκετό και η έρευνα δεν δείχνει αιτιατή σχέση μεταξύ του στρες και θεμάτων συμπεριφοράς, αλλά μια σύνδεση.
Η Huhtala συνιστά οι γονείς να ζητήσουν ψυχολογική στήριξη αν έχουν πρόβλημα όσον αφορά την αντιμετώπιση μετά τη γέννηση πρόωρου νεογνού.

Πολλοί γονείς με πολύ πρόωρο νεογνό βασικά έχουν διαταραχή μετατραυματικού στρες, δήλωσε, και έχουν να αντιμετωπίσουν αισθήματα ενοχών και χρειάζεται να θρηνήσουν την απώλεια της ζωής που είχαν φανταστεί για το παιδί τους.

Το θέμα της πρόωρης γέννησης συχνά αποτελεί διαδικασία που διαρκεί μια ζωή, δήλωσε η Campbell. Οι γονείς μπορεί ενδεχομένως να σκέπτονται ότι ξεπέρασαν το χειρότερο όταν παίρνουν το παιδί στο σπίτι αλλά το παιδί μπορεί να έχει προβλήματα όταν αρχίζει το σχολείο. Για κάθε θέμα που εμφανίζεται, οι γονείς έχουν να θρηνήσουν και πάλι, δήλωσε.

Πηγές: ‘Pediatrics’.

Όταν γονείς πολύ μικρών πρόωρων νεογνών στρεσάρονται ή εμφανίζουν κατάθλιψη, τα παιδιά τους είναι περισσότερο πιθανό να έχουν εμφανίσει προβλήματα συμπεριφοράς μέχρι την ηλικία των 3 ετών, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Επίσης όσο χειρότερο είναι το σκορ των γονέων σε δείκτες ψυχικής ευεξίας τόσο πιθανότερο είναι να εμφανίσουν τα παιδιά τους προβλήματα.

Η ερευνήτρια Dr. Mira Huhtala, του Turku University Hospital στη Φινλανδία, δήλωσε ότι η ψυχολογική ευεξία των 2 γονέων είναι σημαντικός παράγοντας στη συμπεριφοριστική και συναισθηματική ανάπτυξη των πρόωρων παιδιών.

Τα αποτελέσματα της έρευνας, θα δημοσιευτούν στο περιοδικό ‘Pediatrics’ τον Απρίλιο.

Τα μωρά που γεννιούνται πρόωρα έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για προβλήματα συμπεριφοράς και συναισθήματος, καθώς και νευρολογικά προβλήματα, πιθανόν λόγω πολλών αιτίων, σύμφωνα με την παρούσα έρευνα.

Η Dr. Deborah Campbell, του Ιατρικού κέντρου Montefiore στη Νέα Υόρκη, σημειώνει ότι τα πρόωρα έχουν μεγάλος στρες στην εντατική μονάδα. Ενώ δεν είναι σαφές ακριβώς πώς το στρες μπορεί να επηρεάζει το μωρό, δήλωσε ότι μπορεί ενδεχομένως να προκαλεί αλλαγές στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο. Πρόσθεσε ότι τα πρόωρα έχουν επίσης μικρότερο όγκο εγκεφάλου κατά μέσον όρο και γενικά δεν είναι τόσο ανεπτυγμένα όσο θα έπρεπε.

Ταυτόχρονα οι γονείς είναι απίστευτα στρεσαρισμένοι και με λιγότερες αντοχές. Η πρόωρη γέννηση του παιδιού τους μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλότερες προσδοκίες και μπορεί να φοβούνται πολύ, γεγονός που μπορεί ενδεχομένως να περιορίσει τις ευκαιρίες του παιδιού για φυσιολογική ανάπτυξη, σημειώνει η ερευνήτρια. Αν οι γονείς έχουν κατάθλιψη ή αισθάνονται απώλεια μπορεί να μη δεσμευτούν ή να μη συνδεθούν με το παιδί. Είναι δύσκολο να πούμε πόσο μέρος της συμπεριφοράς οφείλεται στη βιολογία και πόσο στην επίδραση της οικογένειας, πρόσθεσε.

Η Huhtala αξιολόγησε 140 γονείς παιδιών πολύ χαμηλού βάρους κατά τη γέννηση, που γεννήθηκαν πριν τις 37 εβδομάδες.

Συλλέχτηκαν στοιχεία για τους γονείς κατά την περίοδο της γέννησης. Όταν τα μωρά έγιναν 2 ετών οι γονείς συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια για την ψυχική ευεξία και οι ερευνητές αξιολόγησαν τη συμπεριφορά των παιδιών. Πριν τα τρίτα γενέθλια των παιδιών οι γονείς συμπλήρωσαν ερωτηματολόγιο για τη συμπεριφορά του παιδιού.

Οι γονείς αξιολογήθηκαν για κατάθλιψη, στρες και ‘αίσθηση συνοχής’. Η ‘αίσθηση συνοχής’ είναι η ετοιμότητα επιτυχούς συντονισμού και εκμετάλλευσης προσωπικών πηγών.

Όσο περισσότερα συμπτώματα φτωχής ψυχικής ευεξίας (καταθλιπτικά συμπτώματα, στρες ή ασθενή αίσθηση συνοχής) εμφάνιζαν οι γονείς τόσο περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς ανέφεραν οι γονείς ότι εμφάνισαν τα παιδιά τους. Η έρευνα έδειξε ότι όχι μόνο η ψυχική ευεξία της μητέρας αλλά και του πατέρα συμβάλλει στα προβλήματα συμπεριφοράς των πρόωρων παιδιών.

Επιθετικές συμπεριφορές και προβλήματα προσοχής έτειναν να σχετίζονται περισσότερο με την ευεξία της μητέρας. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι οι πατέρες βρίσκουν ευκολότερο να ανεχτούν αυτού του είδους τις συμπεριφορές, υποδεικνύει η ερευνήτρια.

Το στρες είναι φυσιολογικό μετά από πρόωρο τοκετό και η έρευνα δεν δείχνει αιτιατή σχέση μεταξύ του στρες και θεμάτων συμπεριφοράς, αλλά μια σύνδεση.
Η Huhtala συνιστά οι γονείς να ζητήσουν ψυχολογική στήριξη αν έχουν πρόβλημα όσον αφορά την αντιμετώπιση μετά τη γέννηση πρόωρου νεογνού.

Πολλοί γονείς με πολύ πρόωρο νεογνό βασικά έχουν διαταραχή μετατραυματικού στρες, δήλωσε, και έχουν να αντιμετωπίσουν αισθήματα ενοχών και χρειάζεται να θρηνήσουν την απώλεια της ζωής που είχαν φανταστεί για το παιδί τους.

Το θέμα της πρόωρης γέννησης συχνά αποτελεί διαδικασία που διαρκεί μια ζωή, δήλωσε η Campbell. Οι γονείς μπορεί ενδεχομένως να σκέπτονται ότι ξεπέρασαν το χειρότερο όταν παίρνουν το παιδί στο σπίτι αλλά το παιδί μπορεί να έχει προβλήματα όταν αρχίζει το σχολείο. Για κάθε θέμα που εμφανίζεται, οι γονείς έχουν να θρηνήσουν και πάλι, δήλωσε.

Πηγές: ‘Pediatrics’.

Jennifer Garcia
October 24, 2011 — Initial respiratory management of preterm infants may not always require intubation or the use of prophylactic surfactant, according to a new study published in the November issue of Pediatrics.

The multicenter, randomized trial compared 3 approaches to the initial respiratory management of preterm neonates: prophylactic surfactant followed by a period of mechanical ventilation (prophylactic surfactant), prophylactic surfactant with rapid extubation to bubble nasal continuous positive airway pressure (intubate-surfactant-extubate [ISX]), or initial management with bubble continuous positive airway pressure and selective surfactant treatment (nCPAP).

“Over the past decade, many trials have demonstrated the feasibility and apparent benefits of providing early nCPAP, and studies have also revealed that surfactant can be effectively administered to many infants initially managed with nCPAP with a brief period of endotracheal intubation followed by rapid extubation back to nCPAP,” write Michael S Dunn, MD, from the Department of Pediatrics, University of Toronto, Ontario, Canada, and colleagues.

Neonates born at 260/7 to 296/7 weeks’ gestation were enrolled at participating centers and randomly assigned to the prophylactic surfactant, ISX, or nCPAP groups before delivery. The primary outcome was moderate to severe bronchopulmonary dysplasia or death at 36 weeks’ postmenstrual age.

Investigators had planned to enroll 876 infants, 292 in each study arm. But recruitment into the study was halted because of declining enrollment, with 648 infants ultimately enrolled between September 2003 and March 2009. Infants had a mean gestational age of 281/7 weeks and a mean birth weight of 1053 g.

At 36 weeks’ postmenstrual age, researchers found no statistically significant differences between the groups in the combined outcome of bronchopulmonary dysplasia or death. The relative risk for bronchopulmonary dysplasia or death was 0.78 (95% confidence interval, 0.59 – 1.03) for the ISX group and 0.83 (95% confidence interval, 0.64 -1.09) for the nCPAP group compared with the prophylactic surfactant group. There were also no statistically significant differences in secondary outcomes, which included the number of infants who received surfactant, number of surfactant doses, use of postnatal steroids, growth, days on assisted ventilation, days on nCPAP, and days on supplemental oxygen.

Overall, the study found that nearly half of the infants (48%) in the nCPAP group were successfully managed without the need for intubation, and 54% were managed without the use of surfactant. These findings are similar to other studies evaluating the role of nCPAP in respiratory management for neonates, suggesting that nCPAP alone is equally as effective as other management methods, while decreasing the risk for pulmonary injury.

The authors note that outcomes may have demonstrated statistical significance had the full sample size been attained. Another consideration was the lack of blinding and the introduction of possible bias. However, because the assigned treatment strategy was applied in the majority of infants, this may not have had a significant effect.

“Our study included a third treatment arm in which infants were intubated, given surfactant, and rapidly extubated to nCPAP. In theory, this might be the best approach because it allows the established benefit of prophylactic surfactant while avoiding exposing infants to ventilator induced lung injury,” note Dr. Dunn and colleagues.

Patient selection would be integral to the success of this approach, however, as the risk for injury with even a short period of intubation and ventilation and the expense and risk for surfactant instillation would still need to be considered.

The authors have disclosed no relevant financial relationships.

Pediatrics. 2011;128:1069-1076. Abstract