Archive for the 'Υγεία κ Παιδί' Category

Δέκα πρακτικές οδηγίες για παιδιά με διάσπαση προσοχής ή υπερκινητικότητα

Η φράση ότι το «παιδί δεν ακούει κανέναν», είναι πολύ συχνή. Έχετε σκεφτεί όμως ότι μπορεί να φταίει η δική σας συμπεριφορά και να είναι αυτή που πρέπει να αλλάξει; Παρουσιάζονται 10 πρακτικές οδηγίες για γονείς που έχουν παιδιά με διάσπαση προσοχής με ή χωρίς υπερκινητικότητα. Αναφέρονται στην ομαλή καθημερινή αλληλεπίδραση των γονιών με τα παιδιά τους.

1. Τονίστε την καλή συμπεριφορά. Για παράδειγμα αν κάθεται στον καναπέ και περιμένει να ετοιμαστεί το φαγητό αλλά παράλληλα μαλώνει με τον αδερφό του ή κάνει φασαρία μην τονίσετε μόνο το τελευταίο γεγονός. Θυμηθείτε πρώτα να επαινέσετε ότι κάθεται στον καναπέ και περιμένει και μετά ζητήστε του να κάνει και το επιπλέον πχ. ησυχία.

2. Αγνοήστε όσο μπορείτε τις ασήμαντες «κακές» συμπεριφορές. Αν θέλετε να αλλάξετε σημαντικά άσχημες συμπεριφορές πρέπει πρώτα να μπορείτε να προσπερνάτε τις απλά «ενοχλητικές» συμπεριφορές πχ. πειράγματα, λίγο θόρυβο για να δώσετε σημασία σε αυτές που μπορεί να γίνουν επικίνδυνες.

3. Ανατροφοδοτήστε το παιδί με στοιχεία για την συμπεριφορά του. Αν βλέπετε ότι ξεκινάει μια συμπεριφορά που θα οδηγήσει στα γνωστά αποτελέσματα σταματήστε και εξηγήστε στο παιδί τι κάνει και τι πρέπει να αλλάξει πχ. βάλε τα πόδια στο πάτωμα όχι στην καρέκλα. Αν δεν γνωρίζει τι πρέπει να αλλάξει θα ανακυκλώνει τον ίδιο «φαύλο κύκλο».

4. Ανατροφοδοτήστε με αυτά τα στοιχεία όσο πιο συχνά μπορείτε. Κάθε φορά θα πρέπει να είστε συγκεκριμένοι στο τι πρέπει να αλλάξει το παιδί. Η απλή οδηγία «συμμορφώσου» δεν βοηθάει.

5. Πάντα τονίζουμε πρώτα την καλή συμπεριφορά και μετά αυτο που δεν μας αρέσει.

6. Αναπτύξτε ρουτίνες. Όπως πχ. συγκεκριμένη ώρα για να σηκωθεί, να φάει, να διαβάσει κτλ. Πρέπει να υπάρχει περιθώριο χρόνου μέχρι να συνηθίσει στην ρουτίνα γιατί το παιδί δεν μπορεί να κάνει τα πράγματα αυτά στον χρόνο που επιθυμείτε. Οι ιεροτελεστίες βοηθούν για να να αποτυπωθούν περισσότερο βιωματικά στα παιδιά αυτά οι υποχρεώσεις τους πχ. » Στις 9:00 πλένουμε τα δόντια μας και μετά διαβάζουμε το παραμύθι που θες.»

7. Σημειώστε και αναρτήστε μέχρι 3 κανόνες. Μπορείτε να αναρτήσετε σε εμφανές σημείο ένα σημείωμα με 3-4 κανόνες (όχι περισσότερους) που θεωρείτε σημαντικούς. Κάθε φορά που παραβίασε κάποιον μπορείτε όχι μόνο να τον λέτε αλλά και να τον δείχνετε.

8. Προνοήστε για τα προβλήματα. Είναι χρήσιμο να έχετε συγκεκριμένους κανόνες για κάθε μέρος που πρόκειται να πάτε με το παιδί και γνωρίζετε ότι είναι πολύ πιθανό να διασπαστεί και να υπερδιεγερθεί πχ. Super Markets, εστιατόρια κτλ. Όλα τα μέρη που έχουν έντονη κινητικότητα και πολλαπλά ερεθίσματα βρίσκονται στα «υψηλής επικινδυνότητας μέρη». Είναι λοιπόν χρήσιμο να ξέρει απο πριν τι περιμένετε να μην κάνει. Ανάλογα θα πρέπει να έχει μια επιβράβευση ή ένα κόστος.

9. Λάβετε υπ’ όψιν την ανάγκη που θέλει να ικανοποιήσει. Κάθε φορά που το παιδί κάνει κάτι «ακατάλληλο» πχ, φωνάζει, καταλήγει σε κρίση θυμού κτλ. υπάρχει μια ανάγκη που θέλει να καλύψει, ένα αίτημα αλλά δεν ξέρει να το ζητήσει με τον κατάλληλο τρόπο. Επομένως πρέπει πρώτα να καταλάβετε τι είναι αυτό που θέλει και χρειάζεται και μετά να του μάθετε να το ζητάει με τον κατάλληλο τρόπο.

10. Μην παραιτήστε. Πολλές φορές αποδεικνύεται αρκετά δύσκολο να πρέπει να θυμάσαι να κάνεις όλα αυτά καθε μέρα και να μην πετυχαίνουν κάθε φορά. Για αυτό αναζητήστε τους μηχανισμούς αντιμετώπισης του δικού σας θυμού πχ. πηγαίνετε ένα σύντομο περίπατο όταν η κρίση τελειώσει. Είναι όμως σημαντικό να υπάρχει συνέπεια στο τι ζητάς και πως το ζητάς για να μην συνεχίζεται η ανακυκλωση των ίδιων προβλημάτων.

Πηγή: iator.gr

Από την ηλικία των 6 μηνών η διάγνωση

Ενδείξεις ότι ο αυτισμός μπορεί να διαγνωστεί από την ηλικία των 6 μηνών απλά παρατηρώντας πώς κοιτάζει ένα παιδί στα μάτια έναν ανήλικα παρέχει μια νέα διεθνής επιστημονική έρευνα.

Μέχρι τώρα, οι επιστήμονες βάσιζαν τη διάγνωσή τους σε συμπτώματα της συμπεριφοράς, που όμως συνήθως εκδηλώνονται ανάμεσα στο πρώτο και το δεύτερο έτος ζωής του παιδιού. Η προοπτική πιο πρόωρης διάγνωσης, πριν καν την εκδήλωση των πρώτων συμπτωμάτων, προσφέρει ελπίδες για μια πιο αποτελεσματική -ίσως ακόμα και πλήρη θεραπεία- στο μέλλον.

Οι ερευνητές από τη Βρετανία, τον Καναδά και την Αυστραλία, με επικεφαλής τον καθηγητή Μαρκ Τζόνσον του Κολλεγίου Μπίρκμπεκ του πανεπιστημίου του Λονδίνου μελέτησαν τις περιπτώσεις 104 παιδιών ηλικίας έξι έως δέκα μηνών, από τα οποία τα μισά θεωρούνταν ότι κινδύνευαν με αυτισμό, επειδή είχαν μεγαλύτερο αδελφό με τη νόσο. Ο έλεγχος έγινε ξανά στην ηλικία των τριών ετών, ηλικία στην οποία συνήθως έχουν πλέον εκδηλωθεί τα πρώτα αυτιστικά συμπτώματα.

Τα παιδιά με αυτισμό συχνά δυσκολεύονται να κοιτάξουν στα μάτια κάποιον, έτσι οι επιστήμονες έδειξαν στα νήπια εικόνες προσώπων, τα οποία εναλλάξ είτε κοίταζαν στα μάτια τα μικρά παιδιά είτε όχι. Ηλεκτρονικοί αισθητήρες προσαρμοσμένοι στον εγκέφαλο των παιδιών, κατέγραφαν τυχόν διαφορές στην εγκεφαλική δραστηριότητά τους, ανάλογα με το είδος των εικόνων που τα παιδάκια έβλεπαν.

Όπως διαπιστώθηκε, τόσο στα παιδιά χαμηλού κινδύνου (που δεν είχαν αυτιστικό αδελφό), όσο και στα παιδιά υψηλού κινδύνου (με αυτιστικό αδελφό), τα οποία όμως δεν ανέπτυξαν τελικά αυτισμό τα επόμενα χρόνια, καταγράφηκε μεγάλη διαφορά στα εγκεφαλικά κύματα ανάλογα με το αν κοιτούσαν στα μάτια το πρόσωπο της εικόνας ή όχι. Αντίθετα, στα παιδιά υψηλού κινδύνου, τα οποία όντως αργότερα εμφάνισαν αυτιστικά συμπτώματα, η διαφορά στα εγκεφαλικά κύματα ήταν πολύ μικρότερη ανάμεσα στα δύο διαφορετικά είδη εικόνων.

Η μέθοδος διάγνωσης δεν είναι ακόμα 100% αποτελεσματική, καθώς υπήρξαν μωρά που έδειξαν μικρές διαφορές στα εγκεφαλικά κύματά τους, αλλά τελικά δεν ανέπτυξαν αυτισμό. Αντίστροφα, υπήρξαν μωρά με εγκεφαλικά κύματα χαμηλού κινδύνου, που όμως ανέπτυξαν αυτισμό αργότερα. Συνεπώς το τεστ πρέπει να βελτιωθεί πριν εφαρμοστεί στην πράξη, ενώ θα χρειαστούν και περαιτέρω μελέτες σε μεγαλύτερο δείγμα παιδιών.

Γνωρίζεται ότι ένας καλός ύπνος, εξαρτάται εκτός των άλλων και από το είδος της τροφής που θα καταναλώσουμε στην διάρκεια της μέρας, αλλά πολλές φορές και από αυτό που καταναλώνουμε λίγο πριν κοιμηθούμε; Πολλά παιδιά δεν κοιμούνται καλά και στον ύπνο τους, ενώ παρουσιάζουν διάφορες διαταραχές. Μπορεί να διαμαρτύρονται, λέγοντας μας πως δεν θέλουν να κοιμηθούν. Να βλέπουν εφιάλτες, αλλά και να ξυπνούν μέσα στη νύχτα προσποιούμενοι πως πονάει η κοιλιά τους, ενώ αργεί να τα πάρει ο ύπνος. Έτσι ταλαιπωρούμαστε και εμείς. Τι είναι αυτό που φταίει και τα παιδιά μας ταλαιπωρούνται;

Ξεκινώντας την ανάλυση, θα θέλαμε να δούμε γιατί τα παιδιά χρειάζονται τον ύπνο:

Για την αύξηση αλλά και την ανάπτυξη
Στην διάρκεια του ύπνου των παιδιών, εκκρίνεται η αυξητική ορμόνη, η οποία είναι υπεύθυνη για την αύξηση. Προσοχή όμως, γιατί αυτό δεν σημαίνει ότι όσο περισσότερο κοιμάται ένα παιδί, θα ψηλώσει και περισσότερο.

Για την μνήμη και για την μάθηση
Διαπιστωμένα, τα παιδιά με έλλειψη ύπνου, παρουσιάζουν μειωμένη συγκέντρωση. Επίσης επηρεάζεται και η μνήμη. Παιδιά λοιπόν με έλλειψη ύπνου, παρουσιάζουν μικρότερη απόδοση στα μαθήματά τους.

Για την βελτίωση της διάθεσης
Είναι λογικό πως αν τους λείπει ύπνος, συμπεριφέρονται με τρόπο που δεν αρμόζει στο χαρακτήρα τους. Δεν είναι λίγες οι φορές που παιδιά με εξαιρετική συμπεριφορά, αλλάζουν προσωπείο και παρουσιάζουν προβλήματα συμπεριφοράς, λόγω έλλειψης ύπνου και μόνο. Τα ίδια παιδιά, μετά από έναν καλό ύπνο, επανακτούν την διάθεσή τους, χωρίς επιπλέον προσπάθεια.

Για το ανοσοποιητικό αλλά και το νευρικό του σύστημα
Όταν ένα παιδί, έχει έλλειψη ύπνου, είναι πιθανό να γίνει ευάλωτο σε λοιμώξεις, με αποτέλεσμα να μειώνεται και το ανοσοποιητικό τους σύστημα. Ο ύπνος επίσης βοηθά στην βελτίωση του νευρικού συστήματος και τα παιδιά παρουσιάζονται σαν «χορτασμένα», σε αντίθεση με τα παιδιά με έλλειψη ύπνου, που παρουσιάζονται πιο νευρικά.

Δεν είναι σωστό λοιπόν να στερούνται ύπνο!….

Πόσο ύπνο προτείνουν οι ειδικοί:
Οι ειδικοί λένε πως δεν υπάρχει συγκεκριμένο ωράριο ύπνου. Οι ώρες που συνολικά θα πρέπει να κοιμηθεί κάποιος, ειδικά ένα παιδί, εξαρτάται από την ηλικία του, τις δραστηριότητές του, την γενετική του προδιάθεση, αλλά και την ποιότητα του ύπνου που κάνει.(ποιότητα στον ύπνο, ονομάζεται ο ξεκούραστος ύπνος χωρίς διαλείμματα και εφιάλτες). Ενώ προτείνουν άν μια νύχτα ένα παιδί δεν κοιμηθεί καλά, να αναπληρώσει τον ύπνο του την επομένη. Ενώ εάν βλέπετε πως το παιδί σας ενώ έχει κοιμηθεί λίγες ώρες, ξυπνά με ενέργεια και χαρά, ανανεωμένο και ξεκούραστο, χωρίς τη γκρίνια από τη νύστα, μη το πιέζετε να κοιμηθεί και άλλο.

Τροφές που ευθύνονται ότι “χαλάνε” τον ύπνο του παιδιού
Σοκολάτα: Από τις πρώτες τροφές που χαλάνε τον ύπνο του παιδιού μας!!… Η σοκολάτα περιέχει καφεΐνη σε διάφορες ποσότητες, ανάλογα με το είδος της. Σαράντα γραμμάρια απλής σοκολάτας γάλακτος, λ.χ., μπορεί να περιέχουν 9 χιλιοστά του γραμμαρίου καφεΐνη, δηλαδή σχεδόν τριπλάσια ποσότητα απ΄ ό,τι ένα φλιτζάνι με ντεκαφεϊνέ καφέ. το πολύ δυνατό τσάι πριν από τον ύπνο μπορεί να μας εμποδίσει να κοιμηθούμε το βράδυ, έτσι και ένα γλυκό με αναψυκτικά με καφεΐνη) πριν από τον βραδινό ύπνο. Εκτός κι αν η σοκολάτα είναι λευκή, καθώς δεν περιέχει θεοβρωμίνη, ενώ η περιεκτικότητά της σε καφεΐνη είναι ελάχιστη…
Τα καυτερά-πικάντικα φαγητά. Όπως και οι επεξεργασμένες τροφές, που το μόνο που προσφέρουν στον οργανισμό, είναι η γεύση τους. Μη δίνετε λοιπόν, σε νεαρούς οργανισμούς επεξεργασμένες τροφές, με διάφορα πρόσθετα, γιατί δεν είμαστε σίγουροι, ούτε καν εμείς οι διαιτολόγοι, για την δράση αυτών, στον ανθρώπινο οργανισμό.
Μια άλλη παράμετρος που πρέπει να ελεγχθεί, είναι εάν η κατανάλωση τροφής έγινε λίγο πριν πέσει για ύπνο το παιδί. Θα πρέπει να ξέρουμε πως, δεν πρέπει να καταναλώνει τροφή πριν πέσει για ύπνο. Θα πρέπει η τροφή να έχει χωνευθεί, γιατι εάν συμβεί αυτό, το πιθανότερο είναι να δημιουργηθούν προβλήματα στον ύπνο, από την πίεση που δέχεται ο οργανισμός. Δηλ. το τελευταίο γεύμα, φροντίστε να γίνεται 3-4 ώρες πριν τον ύπνο.

Καταναλώστε πριν τον ύπνο με προσοχή στην ποσότητα:

Υδατάνθρακες με χαμηλό προς μέτριο γλυκαιμικό δείκτη (όπως ψωμί ολικής άλεσης, ρύζι, ζυμαρικά, μια ανάμεικτη πράσινη σαλάτα)
Μια μικρή μερίδα «καλών» λιπαρών (όπως ελαιόλαδο, αβοκάντο, μαλακές μαργαρίνες, ξηροί καρποί)
Ένα ρόφημα βοτάνων (όπως μέντα ή χαμομήλι)
Φρέσκα, αποξηραμένα ή μαγειρεμένα φρούτα

Προ του ύπνου

Αν μετά το βραδινό αισθανθεί κανείς πείνα, μπορεί 1-2 ώρες πριν κοιμηθεί να καταναλώσει:

Ένα ζεστό ποτήρι γάλα
Μια μερίδα φρούτου
Μια μικρή χούφτα καρπούς, ωμούς ή ξηρούς

Και λίγα μικρά μυστικά για να χαλαρώσετε το παιδί σας και να πέσει σαν πουλάκι:

Μια θερμοκρασία 16-18 βαθμών, στο χώρο, είναι η ενδεδειγμένη, για να μας δώσει έναν καλό ύπνο.
Ένα ζεστό μπάνιο με άρωμα από λεβάντα
Κοιμήστε το σε σκοτεινό (και όχι φωτεινό δωμάτιο)
Στο χώρο καλό θα είναι να υπάρχει σε χαμηλή ένταση, μουσική με χαλαρωτικούς ήχους(όπως ήχοι φύσης) ή κλασική μουσική
Μη βάζετε τηλεόραση για να κοιμηθεί ένα παιδί
Διαβάστε πριν τον ύπνο, ένα παραμύθι χαρούμενο(να αποφύγετε αυτά που έχουν κακούς-λύκους και άλλα…)
Αν υπάρχουν ήχοι από ρολόι κλπ, αφαιρέστε το από το χώρο.
Φορέστε του κάλτσες. Σε έρευνες φάνηκε πως τα ζεστά πόδια, χαρίζουν καλή ποιότητα ύπνου.

Παπαδοπούλου Βασιλική Διαιτολόγος Διατροφολόγος

Μεγάλη προσοχή πρέπει να δίνεται στις κεφαλιές ώστε να μην υπάρξει τραυματισμός

Οι κίνδυνοι που υπάρχουν για τους ποδοσφαιριστές κυρίως από τις κεφαλιές που επιχειρούν, βρέθηκαν στο επίκεντρο μελέτης ερευνητών που δημοσιεύτηκε σε ειδικευμένο ιατρικό περιοδικό.

Οι ποδοσφαιριστές πρέπει να χρησιμοποιούν τις σωστές τεχνικές για αποφυγή πιθανού τραυματισμού του κεφαλιού τους, επισημαίνουν οι ερευνητές. Αν και δεν έχουν βρει κάποια σύνδεση μεταξύ αθλητισμού και εγκεφαλικής βλάβης, οι εμπειρογνώμονες δήλωσαν ότι οι μπάλες ποδοσφαίρου κινούνται σε υψηλές ταχύτητες, όταν έρχονται σε επαφή με τα κεφάλια των παικτών, βάζοντάς τους σε κίνδυνο κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης.

Οι ερευνητές εφιστούν την προσοχή και στα παιδιά, αναφέροντας ότι πρέπει να χρησιμοποιούν τις κατάλληλες για την ηλικία τους μπάλες, μέχρι να αναπτύξουν δύναμη στο λαιμό και να έχουν τον έλεγχο του σώματός τους.

Ο άγγλος ποδοσφαιριστής Jeffrey Astle, έχασε τη ζωή του λόγω εκφυλιστικής νόσου του εγκεφάλου το 2002. Η εγκεφαλική βλάβη που υπέστη, ήταν παρόμοια με χρόνια τραυματική εγκεφαλοπάθεια, που εμφανίζεται σε ποδοσφαιριστές και άλλους αθλητές, αναφέρουν οι ερευνητές.

Επιπλέον σημείωσαν ότι οι μπάλες ποδοσφαίρου δεν είναι πλέον από δέρμα, και δεν απορροφούν υγρασία, με αποτέλεσμα να είναι πιο ασφαλείς. Επίσης υπάρχει μία συζήτηση σχετικά με τη χρήση μαλακών καλυμμάτων κεφαλής για την προστασία των παικτών.

Συμβουλές για την επιλογή του κατάλληλου

Τα παιδικά παιχνίδια μπορούν να χαρίσουν ατελείωτες ώρες διασκέδασης στους μικρούς μας φίλους. Ωστόσο, αν δεν έχουν επιλεγεί σωστά μπορεί να γίνουν επικίνδυνα για τα παιδιά καθώς και να προκαλέσουν τραυματισμούς.

Ακολουθούν όλα όσα πρέπει να γνωρίζει ο γονιός σε σχέση με τα παιδικά παιχνίδια ώστε να επιλέγει τα κατάλληλα για τα δικά του παιδιά. Οι συμβουλές προέρχονται από αμερικανούς παιδίατρους.

– Σιγουρευτείτε ότι το παιχνίδι που αγοράζετε ανταποκρίνεται στις ανάγκες της κάθε ηλικίας. Δείτε προσεχτικά την ηλικία που αναγράφεται σε κάθε συσκευασία.

– Πρέπει να διαβάζετε πάντα τις οδηγίες χρήσης τους.

– Μη δίνετε σε παιδιά κάτω των 10 ετών να χρησιμοποιήσουν ένα παιχνίδι που απαιτεί συνδεσμολογία.

– Βεβαιωθείτε ότι δεν δίνετε σε παιδιά κάτω των 3 ετών, παιχνίδι που αποτελείται από μικρά κομμάτια

– Τα παιχνίδια για μικρά παιδιά δεν θα πρέπει να έχουν μαγνήτες, μπαταρίες, κορδέλες και μπαλόνια.

– Εάν έχετε στο σπίτι παιδιά διαφορετικής ηλικίας, καλό θα ήταν να ξεχωρίζετε τα παιχνίδια τους. Μπορεί το μικρότερο σε ηλικία παιδί να παίξει με ένα παιχνίδι που δεν είναι για την ηλικία του και να τραυματιστεί.

It can be difficult to impose rules on time spent in front of the TV, video machine, DVD and handheld players, but it’s not impossible. Here are the top ten ways to help your child manage screen time and not destroy your valuable parenting relationship.

1. Redirect to other stimulation. Have board games set up, sports equipment ready to go, or recipe ingredients laid out ready for a baking session.

2. Be involved and knowledgeable of where they travel on the Internet and whom they play games with. Spend time building the parent-child relationship by taking an interest in their on-line gaming and chatting pursuits. It’s easier to direct them to your activities after you connect for a while in their playground.

3. Don’t punish – problem solve! It’s not a battle of you against them. It’s you and your child against the problem. You are both on the same team! Work the problem out together to everyone’s satisfaction and enjoy the new rules and increased connection.

4. Model a balanced life that includes seven keys to health and happiness. Invite your child to participate with you in your pursuit of the seven keys of a balanced life. Many children will get active if the parents or the whole family is involved:

7 Keys to a Balanced Life:

Social time – time spent with friends
Physical activity time – exercise, sports, active play
Mental exercise time – educational activities, games, puzzles, homework, reading
Spiritual time – volunteering, meditating, solitude, unstructured play, church
Family time – doing projects
Financial time – job
Hobby Time – leisure pursuits and projects
5. Negotiate! Make good use of Family Conferences, “parent concern” Consulting, and negotiation sessions to discuss time limits that meet everyone’s needs.

6. Issue time tokens. Each hour of physical activity will garner a child an hour of screen time.

7. Get it in writing. Draw up a daily schedule and discuss where screen time fits in with the day’s already scheduled activities. Children can sign into time slots.

8. Contract. Draw up a weekly or monthly agreement that has limits decided by both the parent and child together. Display in a prominent place. Point to it when the complaining occurs. Discuss when the contract is up for renewal.

9. Change the environment. Sometimes, it’s easier to move around the setting than to change the other person. Seriously consider whether adding more equipment and hardware will add to the screen time and decide to not bring it into the house. Move the computer and gaming systems into the main family area. Having one unit for the children to share means more fighting over screen time, but can also mean more time spent in learning the valuable skill of negotiating and less individual screen time.

10. Teach your child the fine art of Haggling! “Hey, Eric, Wow, you made another level! Good for you! Now, I need you to do the dishes. What time would you like to get at them?” Insist they give you a time and haggle when they give you an outrageous one. Choice from your child makes it easier for them to abide by it.

Remember that you have the most power to negotiate rules and limits before the power button goes on! Go for it!
By Judy Arnall

Η παιδική παχυσαρκία είναι ένα από τα πιο σοβαρά προβλήματα υγείας που μαστίζουν τον δυτικό κόσμο σήμερα. Το πρόβλημα έχει λάβει παγκόσμιες διαστάσεις και δυστυχώς σταθερά αυξάνεται τα τελευταία χρόνια. Παγκοσμίως, το 2010, ο αριθμός των υπέρβαρων παιδιών κάτω από την ηλικία των 5 , έχει υπολογισθεί στα 42.000.000.

Τα υπέρβαρα και παχύσαρκα παιδιά έχουν σοβαρή πιθανότητα να παραμείνουν υπέρβαρα ή παχύσαρκα και στην ενήλικη ζωή τους, καθώς και να αναπτύξουν χρόνια μη μεταδιδόμενα νοσήματα, όπως σακχαρώδη διαβήτη Τύπου 2 και καρδιαγγειακά νοσήματα σε νεαρή ηλικία.

Γνωρίζουμε πολύ καλά πλέον, ότι η παχυσαρκία και το υπερβάλλον σωματικό βάρος, όπως και οι επιπλοκές τους, μπορούν να προληφθούν σε μεγάλο βαθμό, μέσω της υιοθέτησης σωστών διατροφικών συνηθειών αλλά και αλλαγή του τρόπου ζωής.

Σύμφωνα με μία έρευνα που έγινε στην Αγγλία, τα παιδάκια που πήγαιναν στο σχολείο με τα πόδια, είχαν χαμηλότερο δείκτη μάζα σώματος και χαμηλότερο ποσοστό σωματικού λίπους συγκριτικά με τα παιδάκια που πήγαιναν στο σχολείο με το σχολικό.

Δυστυχώς μόνο 1 στους 5 μαθητές στη χώρα μας γυμνάζεται καθημερινά, ενώ τα περισσότερα παιδιά περνούν ακόμη και 6 ώρες μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή ή της τηλεόρασης. Τα δεδομένα αυτά δυστυχώς οδηγούν στο αυξημένο ποσοστό υπέρβαρων παιδιών και στη χώρα μας.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

Η μειωμένη φυσική δραστηριότητα των παιδιών έχει καθοριστικό ρόλο στην εμφάνιση παχυσαρκίας. Γνωρίζουμε μέσα από πληθώρα επιστημονικών δεδομένων, ότι η φυσική δραστηριότητα πρέπει να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας σε ενήλικες και παιδιά. Στον παιδικό πληθυσμό, η σωματική κίνηση θα διαμορφώσει, εκτός από ένα ωραίο και υγιές σώμα, και το lifestyle, στη μετέπειτα ενήλικη ζωή.

Όπως ακριβώς, από την παιδική ηλικία μπαίνουν τα ισχυρά θεμέλια για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα και της προσωπικότητας του παιδιού, έτσι ακριβώς υιοθετούνται οι διατροφικές συνήθειες και παράλληλα εγκαθιδρύεται η τακτική συνήθεια της άσκησης.

Η καθημερινή ενασχόληση με κάποια φυσική δραστηριότητα, επηρεάζει το σωματικό βάρος του παιδιού και αναμφισβήτητα αποτελεί έναν τρόπο πρόληψης της παιδικής παχυσαρκίας. Εκτός από τη μεταφορά στο σχολείο με τα πόδια, που δεν είναι πάντα εφικτή και πρακτική, θα πρέπει να δίνουμε στα παιδάκια τη δυνατότητα να γυμνάζονται με ποικίλους τρόπους.

Αυτό μπορεί να γίνει μέσω παιχνιδιών στη γειτονιά ή στο κοντινό πάρκο, ή μέσω της ενασχόλησης με ένα αγαπημένο άθλημα (π.χ. ποδόσφαιρο για τα αγόρια) ή ένα χόμπι (π.χ. χορός για τα κορίτσια) ή μέσω του παραδείγματος των γονιών (π.χ. αν οι γονείς πηγαίνουν τακτικά γυμναστήριο, το παιδί θα τους μιμηθεί).

Μέσω της άσκησης, το παιδί καίει περισσότερες θερμίδες, βελτιώνεται ο μεταβολικός του ρυθμός, ενώ παράλληλα αντιλαμβάνεται και τις σωματικές του ικανότητες. Ένα υπέρβαρο παιδάκι, το οποίο κάθεται μπροστά από τον υπολογιστή του για αρκετές ώρες και παίζει ηλεκτρονικά παιχνίδια, απλά μετακινώντας μόνο το ένα δάχτυλο του ενός χεριού, δεν θα αντιληφθεί ποτέ ότι έχει παραπανίσια κιλά και ότι σωματικά δεν έχει τις ίδιες δυνατότητες που ίσως έχουν άλλα παιδιά στην ίδια ηλικία.

Επιπροσθέτως, έχει επιβεβαιωθεί και επιστημονικά ότι στα παιδιά που γυμνάζονται, εκτός από το σωματικό βάρος, επηρεάζεται και η σχολική απόδοση. Σύμφωνα με μία έρευνα, που ανέλυσε συνολικά 59 μελέτες από το 1947 ως το 2009, υπάρχει σημαντική και θετική επίδραση της σωματικής δραστηριότητας στις γνωστικές και πνευματικές ικανότητες των παιδιών, με την αεροβική άσκηση να έχει μάλιστα τη μέγιστη επίδραση.

Βέβαια, εκτός από την άσκηση, χρειάζεται και κατάλληλη διατροφική αγωγή, ώστε να πετύχουμε το σωστό αποτέλεσμα. Τα οικογενειακά γεύματα, το σπιτικό φαγητό, τα πολλά φρούτα και λαχανικά και η μειωμένη κατανάλωση γλυκών και έτοιμων φαγητών είναι κάποιες από τις διατροφικές συνήθειες που οι μικροί μας φίλοι θα πρέπει να αποκτήσουν.

Ο συνδυασμός αυξημένης σωματικής δραστηριότητας μέσα από καθημερινές συνήθειες με την κατάλληλη διατροφή, είναι ο μοναδικός ασφαλής τρόπος ώστε να συμβάλλουμε στην πρόληψη, αλλά και στην αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας.

Και επειδή ένα μεγάλο ποσοστό υπέρβαρων και παχύσαρκων παιδιών θα συνεχίσουν να είναι υπέρβαρα, βρίσκονται σε σοβαρό κίνδυνο για πρόωρη εμφάνιση του μεταβολικού συνδρόμου, καρδιαγγειακών παθήσεων, σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, κοινωνικών – ψυχολογικών προβλημάτων, απαιτούνται κοινές προσπάθειες από την πολιτεία, την οικογένεια και τους εκπαιδευτικούς, ώστε να αντιστραφεί η τρέχουσα τροχιά της αύξησης της παχυσαρκίας.

Πηγή: mednutrition.gr

Μην ψάχνετε τις ρίζες αλλού…

Η ικανότητα να εμπιστευόμαστε, να αγαπάμε και να επιλύουμε τις συγκρούσεις με αγαπημένους, αρχίζει στην παιδική ηλικία-πολύ νωρίτερα από ότι μπορεί να πιστεύει κάποιος.

Αυτό προκύπτει από νέα επισκόπηση που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Current Directions in Psychological Science».

Οι διαπροσωπικές εμπειρίες με τη μητέρα, τους πρώτους 12 έως 18 μήνες προβλέπουν τη συμπεριφορά στις ενήλικες συντροφικές σχέσεις 20 χρόνια αργότερα, δηλώνει ο συγγραφέας, ψυχολόγος Jeffry A. Simpson, με τους συναδέλφους του Πανεπιστημίου της Μινεσότα, W. Andrew Collins και Jessica E. Salvatore.

Σημειώνουν ότι πριν μπορέσουμε να θυμηθούμε, πριν έχουμε γλώσσα για να περιγράψουμε και με τρόπους που δεν έχουμε επίγνωση, οι σιωπηρές συμπεριφορές καταγράφονται στον εγκέφαλο σχετικά με το πώς θα μας μεταχειριστούν ή πόσο αξίζουμε αγάπη και στοργή.

Ενώ αυτές οι συμπεριφορές μπορούν να αλλάξουν με νέες σχέσεις, ενδοσκόπηση και θεραπεία, σε περιόδους στρες, οι παλιές στάσεις συχνά επανεμφανίζονται. Το νεογνό που υπέστη κακομεταχείριση γίνεται ο αμυνόμενος διαπληκτιζόμενος. Το μωρό του οποίου η μητέρα ήταν υποστηρικτική, λύνει τα προβλήματα και είναι σίγουρο για την καλή θέληση του άλλου.

Ο Simpson εξηγεί ότι οι άνθρωποι βρίσκουν έναν τρόπο προσαρμοστικό και με συνοχή και όσο καλύτερα μπορούν, για να ανταποκριθούν στο τρέχον περιβάλλον με βάση αυτό που τους συνέβη στο παρελθόν. Αυτό που σας συνέβη ως μωρό επηρεάζει τον ενήλικα που είστε. Δεν πρόκειται για νέα ιδέα στην ψυχολογία αλλά λείπουν ισχυρές αποδείξεις:

Οι Simpson, Collins και Salvatore παρέχουν τις ενδείξεις ερευνώντας τις σχέσεις μεταξύ μητέρας-νεογνού και αργότερα συντροφικές σχέσεις ως μέρος της έρευνας Minnesota Longitudinal Study of Risk and Adaptation. Μελέτησαν 75 παιδιά μητέρων χαμηλού εισοδήματος που αξιολόγησαν από τη γέννηση μέχρι την αρχή των 30 ετών, περιλαμβανομένων των στενών φίλων και των συντρόφων.

Όταν τα παιδιά ήταν νεογνά, τέθηκαν σε παράξενες ή στρεσογόνες καταστάσεις με τις μητέρες τους, για να ερευνηθεί πόσο ασφαλής ήταν ο δεσμός μητέρας-παιδιού. Από τότε, τα παιδιά, που τώρα είναι ενήλικες, επέστρεφαν τακτικά για αξιολόγηση της συναισθηματικής και κοινωνικής ανάπτυξής τους. Οι συγγραφείς εστίασαν στις ικανότητές τους και την ευλυγισία στη λύση των συγκρούσεων με συμμαθητές, καλύτερους φίλους στην εφηβεία και τέλος ερωτικούς συντρόφους.

Μέσω πολλαπλών αναλύσεων, η έρευνα αποκάλυψε ενδείξεις της πρώιμης εγγραφής-επιβεβαιώνοντας παλαιότερες θεωρίες. Ωστόσο, τα ευρήματα ξεφεύγουν επίσης από τις ιδέες των προηγούμενων. Ο Simpson δήλωσε ότι ανακάλυψε αδύναμο αλλά σημαντικό νήμα μεταξύ του νεογνού στην αγκαλιά της μητέρας και της 20χρονης στην αγκαλιά του εραστή. Ωστόσο, ένα γεγονός του έκανε εντύπωση με το πέρασμα των χρόνων. Είναι συχνά δυσκολότερο να βρεθούν ενδείξεις για σταθερή συνέχεια παρά για αλλαγή σε πολλές μετρήσεις.

Τα καλά νέα: Αν μπορείτε να αποσαφηνίσετε τι είναι τα παλιά μοντέλα και τα περιγράψετε λεκτικά και αν έχετε σχέση με αφοσιωμένο αξιόπιστο άνθρωπο, δηλώνει ο Simpson, μπορεί να καταφέρετε να αναθεωρήσετε τα μοντέλα σας και να ρυθμίσετε τη συμπεριφορά σας διαφορετικά.

Οι παλιές συνήθειες μπορεί να ξεπεραστούν. Ένα προδομένο μωρό μπορεί να γίνει πιστό. Ένα μωρό που δεν έχει αγαπηθεί μπορεί να μάθει να αγαπά.

Πηγή: iatronet

Σημαντική η επίδραση της μουσικής στην ψυχολογία μας

Μουσικοθεραπεία ονομάζουμε το υποστηρικτικό εκείνο επάγγελμα υγείας, που κάνει χρήση της μουσικής και του ήχου σε όλες τους τις εκφάνσεις, με στόχο τη διατήρηση ή τη βελτίωση της υγείας του θεραπευόμενου.

Εφαρμογές της μουσικοθεραπείας βρίσκουμε στη ρύθμιση του κυκλοφοριακού μας συστήματος, της αρτηριακής πίεσης, του αναπνευστικού, της γενικότερης σωματικής και ψυχικής υγείας, των ψυχοσωματικών διαταραχών (άγχος, στρές, φοβίες κ.α.), στην καλή εξέλιξη της κυήσεως, στη σωστή ανάπτυξη του εμβρύου, στις μετεγχειρητικές διαταραχές, κ.α.

Η μουσικοθεραπεία στηρίζεται στη διαπροσωπική θεραπευτική σχέση ενός επαγγελματία μουσικοθεραπευτή και του θεραπευόμενου. Οι στόχοι και οι μέθοδοι της θεραπευτικής διαδικασίας είναι εξατομικευμένες και προσαρμοσμένες κάθε φορά στις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του θεραπευόμενου. Η ιδέα ότι η επίδραση της μουσικής θα μπορούσε να είναι θεραπευτική είναι πολύ παλιά.

Η πεποίθηση των πρωτόγονων ότι η ασθένεια οφειλόταν σε ανώτερες μαγικές ή θεϊκές δυνάμεις, ανέπτυξε τον εξορκισμό ως τρόπο εξοστρακισμού των βλαβερών εκείνων οντοτήτων. Οι τελετές αυτές συνδύαζαν ήχους, μουσική, λόγια και κινήσεις, κατάλληλα για την εκάστοτε περίσταση.

Το παλαιότερο τεκμήριο ιατρικής πρακτικής, οι Αιγυπτιακοί πάπυροι Kahun, αναφέρεται στη χρήση ενός μαγικού άσματος (ξόρκι) που συνέβαλε δραματικά στη θεραπεία ασθενειών. Μαρτυρίες για τη χρήση της μουσικής ως θεραπευτικό μέσο συμπεριλαμβάνονται σε πολλές ιστορικές γραφές αρχαίων πολιτισμών, όπως η Αίγυπτος, η Κίνα, η Ινδία, η Ελλάδα και η Ρώμη.

Πολύ αργότερα, ο Πέρσης επιστήμονας, ψυχολόγος και μουσικολόγος Al Farabi (872-950 μ.Χ), στην πραγματεία του «Meanings of the Intellect» (Έννοιες της Διανοίας) έκανε αναφορά στη μουσικοθεραπεία και στη θεραπευτική επίδραση της μουσικής στην ψυχή.

Από το τέλος του 18ου αιώνα, οι επιστήμονες άρχισαν να ερευνούν την επίδραση της μουσικής στο ανθρώπινο σώμα. Τότε ήταν που εδραιώθηκε η αντίληψη ότι η μουσική επηρεάζει τον καρδιακό παλμό, την αναπνευστική λειτουργία, την κυκλοφορία του αίματος, κ.λ.π.

Η καθιέρωση της μουσικοθεραπείας ως κλάδος υγείας ξεκίνησε αμέσως μετά τον πρώτο και δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, όταν επαγγελματίες και ερασιτέχνες μουσικοί προσέφεραν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους πηγαίνοντας σε νοσοκομεία όπου νοσηλεύονταν Βετεράνοι στρατιώτες, προσπαθώντας, με την παθητική ή και ενεργητική συμμετοχή των στρατιωτών αυτών σε μουσικά δρώμενα, να απαλύνουν τα σωματικά και ψυχικά τραύματα που άφησε πίσω του ο πόλεμος, αλλά και να ανακουφίσουν τον πόνο.

Η αξιοσημείωτη ανταπόκριση των τραυματιών στη μουσική οδήγησε το ιατρικό προσωπικό να ζητήσει την πρόσληψη των μουσικών από τα νοσοκομεία. Η ανάγκη προηγούμενης εκπαίδευσης των μουσικών αυτών οδήγησε με τη σειρά της στην ίδρυση του πρώτου Πανεπιστημιακής Έδρας Μουσικοθεραπείας, στο Πανεπιστήμιο του Michigan, το 1944.

Καθήκον του μουσικοθεραπευτή είναι να εκτιμά κάθε φορά τη συναισθηματική, πνευματική και φυσική κατάσταση του ασθενούς μέσω των αντιδράσεών του σε διαφορετικά ηχητικά και μουσικά ερεθίσματα. Κατόπιν, να προσαρμόζει τις θεραπευτικές συνεδρίες στις ιδιαίτερες ανάγκες του θεραπευόμενου.

Δεν υπάρχει συγκεκριμένο είδος μουσικής που έχει γενικά κι αόριστα μεγαλύτερη θεραπευτική επίδραση από κάποιο άλλο. Το είδος μουσικής ή τα μουσικά ερεθίσματα που χρησιμοποιεί ο θεραπευτής, προσδιορίζονται από τις ιδιαίτερες προτιμήσεις του θεραπευόμενου τις ιδιαίτερες συνθήκες θεραπείας, καθώς και τους στόχους που έχουν τεθεί.

Είναι αλήθεια ότι ο θεραπευόμενος δε χρειάζεται να έχει καμία προηγούμενη γνώση ή επαφή με τη μουσική, εμπειρική ή ακαδημαϊκή για να επωφεληθεί από τη θεραπεία.

Ο θεραπευτής μπορεί να επιλέξει άλλοτε την παθητική ακρόαση επιλεγμένων μουσικών αποσπασμάτων ή ήχων, και άλλοτε την ενεργητική συμμετοχή του θεραπευόμενου στη διαδικασία παρακινώντας τον να συνθέσει μουσική ή στίχους, να αυτοσχεδιάσει, να πλάσει νοερά εικόνες μέσα από τους ήχους και τη μουσική, να αναλύσει στίχους κ.α.

Η μουσικοθεραπεία συνδράμει στη θεραπεία ή/και στη βελτίωση σωματικών, ψυχικών, συναισθηματικών και πνευματικών ασθενειών ή δυσκολιών, όπως είναι ο χειρισμός του καθημερινού συσσωρευμένου άγχους, αναπτυξιακά και μαθησιακά προβλήματα, νόσος Alzheimer, βελτίωση μνήμης, απελευθέρωση και ενίσχυση συναισθηματικής έκφρασης, διευκόλυνση διαπροσωπικής επικοινωνίας κ.α.

Από τη μουσικοθεραπεία ως θεραπευτική μέθοδο επωφελούνται άτομα διαφορετικών ηλικιών (παιδιά, έφηβοι, ενήλικες και ηλικιωμένοι).

Τι να κάνετε για να τους βγάλετε τον καλό τους εαυτό

Τα παιδιά συχνά επαναλαμβάνουν μια συμπεριφορά όταν ανταμείβεται και τη σταματούν όταν αγνοείται, αναφέρει η Αμερικανική Ακαδημία Οικογενειακών Ιατρών.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να ενθαρρύνουν την καλή συμπεριφορά; Ακολουθήστε τις παρακάτω συμβουλές.

– Καταστήστε σαφές ότι η άσχημη συμπεριφορά δεν είναι αποδεκτή.
– Να είστε σαφείς στην εξήγηση των κανόνων και των προσδοκιών σας και για το πώς μπορεί να ανταμειφτεί ένα παιδί.
– Αντί να τιμωρείτε ένα παιδί για το ότι δεν ακολουθεί τους κανόνες, μην του δίνετε ανταμοιβή.
– Οι ανταμοιβές μπορούν να καθοριστούν θέτοντας χρονοδιάγραμμα για τη συμπλήρωση μιας εργασίας ή δίνοντας στο παιδί ένα αστεράκι κάθε φορά που επιδεικνύει καλή συμπεριφορά. Όταν φτάσει στον προκαθορισμένο αριθμό αστεριών, δώστε στο επιβραβεύστε το.

Πηγή: iatronet

« Prev - Next »