Archive for the 'Μητρικός Θηλασμός' Category

The European Youth Heart Study

Objective To examine the association of exclusive breastfeeding (BF) duration on serum fibrinogen levels of children and adolescents from Estonia and Sweden, controlling for other potential confounding factors that could mediate in this relationship.

Design Cross-sectional study.

Setting Estonia and Sweden.

Participants A total of 704 children (mean [SD] age, 9.5 [0.4] years) and 665 adolescents (15.5 [0.5] years).

Results: Longer duration of exclusive BF was associated with lower fibrinogen levels regardless of confounders (P < .001). Mean (SD) fibrinogen levels were lower in youth who were breastfed for more than 3 months (after adjusting for all confounders, P < .01) in children (2.55 [0.04] vs 2.77 [0.03] g/L), adolescents (2.59 [0.06] vs 2.72 [0.03] g/L), boys (2.47 [0.04] vs 2.73 [0.04] g/L), and girls (2.60 [0.03] vs 2.75 [0.02] g/L), compared with groups who were not breastfed. The results did not change substantially after further adjustment for birth weight and maternal educational level. Conclusions: Exclusive BF is associated with less low-grade inflammation, as estimated by serum fibrinogen levels, in healthy children and adolescents. These findings give further support to the notion that early feeding patterns could program cardiovascular disease risk factors later in life.

Ατάκες… τροφή για σκέψη!

Σοφία Αλεβιζάκη Παιδίατρος, Πιστοποιημένη σύμβουλος γαλουχίας IBCLC

1. “Το νεογέννητο έχει μόνο τρεις απαιτήσεις για ζεστασιά- από την αγκαλιά της μαμάς του, τροφή- από το στήθος της και αίσθημα ασφάλειας-από τη παρουσία της. Και τα τρία ικανοποιούνται από το μητρικό θηλασμό”. (Grantly Dick-Read).

2. “O κόσμος πρέπει να καταλάβει πώς όταν αποφασίζει μεταξύ θηλασμού και ξένου γάλακτος δεν διαλέγει ανάμεσα σε Pepsi και Coca cola αλλά ανάμεσα σε μια ζωντανή, καθαρή ουσία και μια νεκρή ουσία φτιαγμένη από το πιο φτηνό έλαιο που υπάρχει”. (Chele Marmet)

3. “Τι μήνυμα περνάμε όταν μια ηθοποιός μπορεί να γδύνεται άνετα στην οθόνη ενώ μια μητέρα που θηλάζει υποχρεώνεται να κρύβεται;” (Anna Quindlen)

4. “Bλέπω το σώμα μου περισσότερο σαν όργανο παρά σα στολίδι”(Alanis Morissete)

5.”Υπάρχουν τρεις λόγοι για το θηλασμό: Η θερμοκρασία είναι πάντα η σωστή, η συσκευασία ελκυστική και… η γάτα δε μπορεί να το φτάσει” (Irena Chalmers).

6. ” Μητρικό γάλα: το δώρο που εξακολουθεί να δίνεται” (άγνωστος).

7. “Αν και ο θηλασμός μπορεί να μη φαίνεται η σωστή επιλογή για κάθε μητέρα εντούτοις είναι πάντα η σωστή επιλογή για κάθε μωρό! (Amy Spangler).

8. ” Όλα όσα είχα ακούσει ήταν για το πόσο κουραστικός θα ήταν ο θηλασμός-κανείς δε μου μίλησε για το πόσο συναισθηματικός θα ήταν!”(Jennifer Garner).

9. “Μπουκάλι; Όχι ευχαριστώ, πίνω στης μαμάς μου”

10. “Ο κόσμος μου λέει: “τί γενναιόδωρο που θηλάζεις ακόμη…” Γενναιόδωρο… όχι. Ο θηλασμός μου φτιάχνει το στήθος, μου λεπταίνει τους μηρούς, είναι σα φυσική λιποαναρρόφηση. Αν γινόταν θα θήλαζα για πάντα!” (Elena Bonam-Carter).

Fran Lowry

October 19, 2011 (Boston, Massachusetts) — Babies who are breastfed wake more often at night and have more fragmented sleep than bottle-fed babies, but these sleep disruptions resolve over time, according to research presented here at the American Academy of Pediatrics (AAP) 2011 National Conference and Exhibition.

These disrupted sleep patterns stabilize and by 6 months, infants who were exclusively breastfed had equal sleep skills, including falling asleep, staying asleep, and total sleep time at night, said senior author Jodi Mindell, PhD, associate director of the Sleep Center at the Children’s Hospital of Philadelphia, Pennsylvania.

“Mothers who breastfeed should not be concerned about establishing any long-term sleep issues…[and] are not setting their children up for bad sleep habits,” Dr. Mindell told Medscape Medical News.

“This information should be reassuring to patients. Although you may be having more sleep difficulties currently, while you are nursing, later on, your baby is going to be just fine,” she said.

In the study, 89 mothers of exclusively breastfed infants and 54 mothers of exclusively formula-fed infants (ages 3 to 12 months) completed the Brief Infant Sleep Questionnaire at baseline and at 4 follow-up visits — 3, 6, 9, and 12 to 18 months later.

In the beginning, the study found that infants who were exclusively breastfed had significantly more night wakings (P = .002) and were less likely to wake up in their own bed (P < .001). These infants also took more frequent naps during the day (P = .003) than the formula-fed infants. These differences persisted 3 months later. Additionally, formula-fed infants had significantly longer stretches of sleep at night (P = .007). But at the 6-month follow-up, the only significant difference between breastfed and formula-fed babies was that breastfed infants were less likely to wake up in their own bed. By 9 months, all differences in sleep patterns had disappeared. They continued to be the same 12 to 18 months later. “We really want to support breastfeeding and…encourage parents to continue breastfeeding as long as possible. Right now, the AAP standards are up to 12 months,” Dr. Mindell said. Lori Feldman-Winter, MD, MPH, division head of adolescent medicine at Cooper University Hospital in New Jersey, agreed that the results of this study are good news for parents who have concerns about breastfeeding. “A lot of people say that if you are breastfeeding and the baby is waking up all the time, you are going have disrupted sleep, the baby is going to have disrupted sleep forever, and you are never going to have normal sleep in your house again. It is reassuring that in the end, by 9 months, there were no differences,” Dr. Feldman-Winter told Medscape Medical News. This study was sponsored by Johnson & Johnson. Dr. Mindell reports a financial relationship with Johnson & Johnson. Dr. Feldman-Winter has disclosed no relevant financial relationships. American Academy of Pediatrics (AAP) 2011 National Conference and Exhibition: Abstract 14024. Presented October 17, 2011.

Holmes AV, Auinger P, Howard CR
J Pediatr. 2011;159:186-191

Study Summary

Current data suggest that the rate of breastfeeding in the United States is far below the recommendation of the American Academy of Pediatrics that all infants be exclusively breastfed for the first 6 months of life.[1] Holmes and colleagues evaluated whether women who fed their infants a combination of breast milk and commercial infant formula ultimately had shorter durations of breastfeeding. One theoretical reason to suspect this negative relationship is that maternal milk production may decrease if the infant is not nursing at each feeding. This study used data collected by the National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES) from 1999 to 2006. NHANES is a cross-sectional survey that uses a stratified, multistage probability design and is representative of the healthy infant population in the United States. The analyses included children younger than 6 years of age, for whom there were data on infant feeding. Infants who were < 1800 g at birth or who experienced any neonatal complications requiring an intensive care unit hospitalization were excluded. The final analysis group included more than 6700 infants. The survey collected demographic and socioeconomic data on the parents and children. It also collected information on clinical complications of pregnancy. The questions of particular interest were whether the child had been exclusively breastfed during the first week of life, whether the child was fed by a combination of bottle and breastfeeding, whether breastfeeding continued beyond the first week, or whether the infant had never been breastfed. Among the infants studied, 55% were exclusively breastfed during the first week of life, whereas 33% of the infants were never breastfed. During the first week of life, 8% of the infants were fed both breast milk and formula, and these infants were assumed to continue that pattern forward. For purposes of analysis, these children were compared with the exclusively breastfed group. When looking at demographic associations, Hispanic infants and black infants were more likely to receive combination feedings than were white children (Hispanic odds ratio [OR] 3.81 and black OR 2.59, relative to white). In addition, children from lower socioeconomic classes and those who received supplemental nutrition from the Women, Infants, and Children program experienced high rates of combination feeding. Mothers not born in the United States or who had not completed high school also were more likely to use combination formula and breastfeeding. When evaluating duration of breastfeeding, 65% of the infants who were exclusively breastfed were still receiving any breastfeeding at 4 months compared with only 40% of the children who were fed a combination of breast milk and infant formula during the first week of life. Finally, when evaluating eventual body mass index at 2-6 years of age, the investigators found that children who were exclusively breastfed for the first 4 months of life were less likely to be overweight or obese at 2-6 years of age. For example, among infants who were exclusively breastfed for 4 months, 19.9% were either overweight or obese compared with 27.8% of the infants fed a combination of breast milk and infant formula and 25.9% of the infants fed formula only. When looking at ethnic and racial subgroups, combination feeding appeared detrimental to total breastfeeding duration only in white infants but not in Hispanic or black infants. The investigators concluded that combination bottle and breastfeeding in minority infants appears to be common, but it is not associated with duration of breastfeeding in these infants. Infants exclusively breastfed through at least the fourth month of life appear to be at lower risk of being diagnosed as overweight or obese in later childhood. Viewpoint Very likely, many reasons play into why combination feeding is associated with a shorter duration of breastfeeding. Some of the factors that may lead parents to combination feed, such as cultural identification, may not be easily modifiable by providers. However, some very practical issues for providers to remember are suggested by this study. First, providers can be aware of the mixed messages that might be delivered in the newborn nursery when commercial infant formulas are provided to parents free of charge. In addition, we should remind parents who are using infant formula to supplement breastfeeding that is not well established at discharge from the nursery that formula feeding should stop once the nursing process is well established. Finally, it’s worth remembering (and reminding parents) that the biological benefits of breast milk, both nutritional and immune related, are reduced when food substances other than human breast milk are introduced into the gut. Abstract References American Academy of Pediatrics. Section on Breastfeeding. Breastfeeding and the use of human milk. Pediatrics. 2005;115:496-506.

September 22, 2011 — Breast-feeding is linked to higher mental development at age 14 months, according to the results of a birth cohort study reported in the September 19 issue of Pediatrics.

“Several studies have reported positive associations between breastfeeding and children’s cognition,” write Mònica Guxens, MD, MPH, PhD, from the Center for Research in Environmental Epidemiology, Hospital del Mar Research Institute, and CIBER Epidemiologia y Salud Pública, all in Barcelona, Spain, and colleagues. “Parental factors are thought to explain a large part of this association. However, the potential role of long-chain polyunsaturated fatty acid (LC-PUFA) content in breast milk remains uncertain.”

The goal of the study was to examine the effects of parental psychosocial factors and colostrum LC-PUFA levels on modulating the association between breast-feeding and children’s neurodevelopment. As part of the INMA-INfancia y Medio Ambiente Project, a total of 657 women in their first trimester of pregnancy were recruited to a population-based birth cohort in the city of Sabadell in Catalonia, Spain.

A questionnaire was used to collect data regarding parental characteristics and breast-feeding. At age 14 months, 504 children underwent testing of mental and psychomotor development by ckcvtrained psychologists using the Bayley Scales of Infant Development.

Children who had a high percentage of breast-feeds among all milk feedings during the first 14 months were more likely to have better child mental development (0.37 points per month of full breast-feeding; 95% confidence interval, 0.06 – 0.67). This association was only partially accounted for by maternal education, social class, and IQ. Children who were breast-fed longer and who had exposure to higher ratios between omega-3 (n-3) and omega-6 (n-6) PUFAs in colostrum had significantly higher mental scores than children with low breast-feeding duration exposed to low levels.

“Greater levels of accumulated breastfeeding during the first year of life were related to higher mental development at 14 months, largely independently from a wide range of parental psychosocial factors,” the study authors write. “LC-PUFA levels seem to play a beneficial role in children’s mental development when breastfeeding levels are high.”

Limitations of this study include use of colostrum LC-PUFAs as a proxy of breast milk fatty acid profiles during lactation, lack of data on LC-PUFA concentrations in colostrums for all mother-child pairs, and lack of data on the amount or types of LC-PUFAs provided by infant formulas. In addition, a limitation of the exclusive breast-feeding definition was that all partial breast-feeders were classified together as nonexclusive, regardless of whether their level of breast-feeding intensity was relatively high.

“LC-PUFA levels in colostrum, specifically high n-3 versus n-6 fatty acids, seem to play a beneficial role in child neurodevelopment when infants receive large amounts of breast milk during the first year of life; parental psychosocial factors explained only a small part of this association,” the study authors conclude. “The follow-up of our birth cohort will allow us to explore if this effect on cognitive development seem[s] stronger at older ages. Overall, our results suggest that the effect of breastfeeding in child neurodevelopment seems to be driven in part by breast milk’s LC-PUFA content.”

Pediatrics. Published online September 19, 2011.

Όπως αποκάλυψε έρευνα Φιλανδών επιστημόνων ο μακροχρόνιος θηλασμός προστατεύει τις γυναίκες από τη μελλοντική παχυσαρκία και τα σχετιζόμενα μ’ αυτή καρδιο-μεταβολικά νοσήματα.
Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύτηκαν στο «Journal of Public Health Nutrition.
Από την αναδρομική έρευνα, που έγινε σ’ ένα δείγμα 212 γυναικών μέσης ηλικίας 48 ετών, 16-20 χρόνια μετά την τελευταία εγκυμοσύνη, προέκυψε ότι όσες μητέρες είχαν θηλάσει για λιγότερο από 6 μήνες είχαν μεγαλύτερο ποσοστό λιπώδους μάζας στο σώμα τους, ιδιαίτερα στην περιοχή της κοιλιάς.
Το 46,5% των γυναικών, που θήλασαν λιγότερο από 6 μήνες, είχαν υψηλό ποσοστό λίπους, σε σύγκριση με το 39% εκείνων που θήλασαν για 6 με 10 μήνες και με το 38% εκείνων που θήλασαν για περισσότερο από 10 μήνες.
Επιπλέον, η υψηλότερη λιπώδης μάζα στο σώμα των γυναικών συσχετίστηκε με σημαντικά υψηλότερη γλυκόζη ορού (προδιάθεση για σακχαρώδη διαβήτη), με αντίσταση στη δράση της ινσουλίνης (προδιάθεση για σακχαρώδη διαβήτη), με σημαντικά πιο αυξημένη χοληστερίνη (LDL) στο αίμα, όπως και με σημαντικά πιο αυξημένη συστολική και διαστολική πίεση αίματος.

Πολλές νέες μητέρες γνωρίζουν πλέον ότι για να ξεκινήσουν και να συνεχίσουν τον θηλασμό του παιδιού τους χρειάζονται ενεργό υποστήριξη από το επαγγελματικό και προσωπικό τους περιβάλλον. Επιπλέον, δεν είναι λίγες οι νέες μητέρες που έχουν μια βασική ενημέρωση για τον τρόπο που λειτουργεί ο μητρικός θηλασμός (ζήτηση και προσφορά), για τα Δέκα Βήματα της UNICEF (να έρθει το παιδί στο στήθος αμέσως μετά την γέννηση, να θηλάζει συχνά και κατά δική του απαίτηση, να μην πάρει αρχικά τουλάχιστον πιπίλα, να μην πάρει συμπλήρωμα εάν δεν υπάρχει ιατρικός λόγος κλπ). Ελάχιστες όμως έχουν πληροφορηθεί για τα ακόλουθα επτά απλά βήματα που, κατά τις πρώτες κρίσιμες εβδομάδες εγκατάστασης της γαλουχίας, βοηθούν τα μέγιστα στην επιτυχία του μητρικού θηλασμού. Αυτά είναι:

1)Τοποθέτηση του μωρού για θηλασμό στην θέση αγκαλιάς – χιαστί.

Η κλασσική θέση θηλασμού που βλέπουμε στις συνήθεις φωτογραφίες και εικόνες θηλασμού είναι αυτή της αγκαλιάς ή «της Παναγίας». Πρόκειται για μια θέση συνήθη και πολύ καλή για μια μαμά έμπειρη στον θηλασμό, είτε από προηγούμενα παιδιά είτε με αυτό το παιδί με θηλασμό μετά τους πρώτους μήνες. Ωστόσο, κατά τον πρώτο μήνα της ζωής του νεογέννητου, ΔΕΝ είναι η καλύτερη δυνατή θέση θηλασμού. Μια άπειρη, πρωτότοκος μητέρα, με κακή ή ελλιπή καθοδήγηση στον τρόπο τοποθέτησης του μωρού στο στήθος – όπως συχνά συμβαίνει στην πραγματικότητα – πέφτει στα εξής λάθη με την στάση αυτή: Κρατάει το μωρό αρκετά μακριά από το σώμα της. Συχνά η κοιλιά του μωρού κοιτάζει προς το ταβάνι. Το κεφάλι του μωρού μπαίνει μέσα στην μασχάλη της, με αποτέλεσμα η μυτούλα του να χώνεται βαθιά μέσα στο στήθος, μακριά και προς τα έξω από το ύψος της θηλής, ενώ η ιδανική τοποθέτηση είναι η μυτούλα του μωρού να βρίσκεται απέναντι και ακριβώς στο ύψος της θηλής της μαμάς. Το αποτέλεσμα είναι συχνά κακή σύλληψη του στήθους, σύλληψη μόνο του επιφανειακού κομματιού της θηλής και αδυναμία απομύζησης γάλακτος με αυτόν τον τρόπο από το μωρό.

Όλες οι καινούργιες μητέρες που επιθυμούν να θηλάσουν πρέπει να καθοδηγούνται εξαρχής να μάθουν να τοποθετούν το παιδί στην θέση της χιαστί αγκαλιάς. Στην θέση αυτή, το αριστερό για παράδειγμα χέρι της μαμάς φέρει το σώμα του μωρού, κατά μήκος του αγκώνα της. Το σώμα του μωρού είναι στραμμένο πλήρως προς το σώμα της μαμάς, σε ευθεία γραμμή και η παλάμη της στηρίζει το σβέρκο του μωρού. Το δεξί χέρι της μαμάς – το ελεύθερο – χρησιμοποιείται για να στηρίξει το στήθος της – το δεξί στο παράδειγμά μας. Συγκεκριμένα περνάει τα τέσσερα δάχτυλα κάτω από το στήθος και τον αντίχειρά της από πάνω, σε θέση κοντά στην ρίζα του στήθους και όχι έξω προς την θηλή και την θηλαία άλω. Με αυτόν τον τρόπο το ελεύθερο δεξί χέρι «γραπώνει» το στήθος της, το «σχηματίζει» και το ανορθώνει προς τα πάνω, έτσι ώστε η θηλή της να στοχεύει προς τον ουρανίσκο του μωρού. Το μωρό, κρατημένο με το αριστερό χέρι, βρίσκεται λίγα εκατοστά μακριά από την θηλή, με την μυτούλα του απέναντι σε αυτήν, με το ένα του χεράκι κάτω από το μαστό και το άλλο από πάνω. Κάνει μεγάλο στόμα και τότε η μητέρα τραβάει προς το μέρος της ώστε να συλλάβει όσο γίνεται μεγαλύτερο κομμάτι του στήθους. Το μωρό συνέλαβε το στήθος επιτυχώς όταν το σαγόνι του είναι βαθιά χωμένο στον μαστό, η μύτη αντίθετα πιο ελεύθερη και στον αέρα, τα χείλη του ανεστραμμένα προς τα έξω και όχι ρουφηγμένα, αρκετό κομμάτι από την θηλαία άλω βρίσκεται μέσα στο στόμα του μωρού, ενώ το μωρό έχει πάρει περισσότερο στήθος στο στόμα του από την μεριά του πιγουνιού παρά από την μεριά της μύτης.

Το Α και το Ω στην επιτυχία του μητρικού θηλασμού είναι το πόσο αποτελεσματικός είναι εξαρχής. Απαραίτητη προυπόθεση για να «βγάζει» το μωρό γάλα είναι να τοποθετείται και να συλλαμβάνει σωστά το στήθος. Ένα παιδί με λάθος τοποθέτηση που «κρέμεται» από την θηλή δεν απομακρύνει πραγματικά γάλα, με αποτέλεσμα η παραγωγή γάλακτος της μητέρας να μην διεγείρεται και να μην αυξάνεται.

Όλα τα νεογέννητα, πρόωρα, αδύναμα ή μωρά με κακή αρχή στον θηλασμό ή με προβλήματα θηλασμού όπως οι πληγωμένες θηλές θα πρέπει να κρατιούνται για να θηλάσουν στην θέση της χιαστί αγκαλιάς. Η «κλασσική» θέση «της Παναγίας» ΔΕΝ είναι η ενδεικνυόμενη για την νέα μητέρα. Πρέπει να την απομακρύνουμε από τις συστηματικές οδηγίες μας για την αρχή του θηλασμού και πρέπει να απομακρυνθεί από τις περισσότερες εικόνες θηλασμού που βλέπει μια καινούργια μητέρα, να αντικατασταθεί δε από την θέση με τα χέρια χιαστί.

2) Σωστή χρησιμοποίηση του ελεύθερου χεριού της μητέρας ώστε να υποστηρίξει και να σχηματίσει το στήθος της

9 στις 10 γυναίκες που βλέπω να προσπαθούν να θηλάσουν νεογέννητο τοποθετούν το ελεύθερό τους χέρι στον μαστό με τον πλέον λανθασμένο τρόπο: βάζουν το δεύτερο και τρίτο δάχτυλο κοντά στην θηλή σε θέση «σαν τσιγάρο» ή «σαν ψαλίδι», για να «απομακρύνουν» το στήθος τους από την μύτη του μωρού. Αυτό είναι τελείως λανθασμένο, οδηγεί σε πολλά προβλήματα και θα πρέπει να σταματήσει να δίνεται ως οδηγία στις λεχώνες από τους επαγγελματίες υγείας. Αντίθετα, πρέπει να συμβουλεύουμε τις νέες μητέρες, σε οποιαδήποτε θέση θηλασμού και εάν έχουν βάλει το μικρό τους, να χρησιμοποιούν το ελεύθερο χέρι τους ως εξής: τέσσερα δάχτυλα από κάτω, ο αντίχειρας από πάνω, σε θέση κοντά στην βάση, στην ρίζα του στήθους και μακριά από την θηλαία άλω. Με τον τρόπο αυτό σχηματίζουν το στήθος τους – συχνά το μόνο που απαιτείται σε περιπτώσεις εισέχουσας θηλής, αντί για την πολύ συνηθισμένη «παγίδα» της ψευδοθηλής – , το ανυψώνουν, το υποστηρίζουν, στοχεύουν την θηλή προς τον ουρανίσκο του μωρού και τέλος μπορούν με το ελεύθερο χέρι στην ίδια θέση να ξεκινούν μαλάξεις στο στήθος (βλ. βήμα 3).

3) Μαλάξεις στο στήθος κατά την διάρκεια ενός θηλασμού.

Η ενεργοποίηση της παραγωγής γάλακτος για την μητέρα γίνεται μέσα από ορμόνες όπως η ωκυτοκίνη. Ένας σημαντικός τρόπος που ενεργοποιείται αυτή η ορμόνη είναι απτικός ερεθισμός στην περιοχή του μαστού, δηλαδή το άγγιγμα και η μάλαξη του στήθους. Επιπλέον, ρυθμική μάλαξη στο στήθος κατά την ώρα του θηλασμού σημαίνει ότι αυξάνουμε την πίεση με την οποία το γάλα εξέρχεται από τους γαλακτοφόρους πόρους, «σπρώχνουμε» περισσότερο γάλα πιο γρήγορα προς το στόμα του μωρού. Το αποτέλεσμα είναι γρηγορότερος και αποτελεσματικότερος θηλασμός, δηλαδή το μωρό καταπίνει περισσότερο γάλα σε μικρότερο χρόνο, πράγμα που οι περισσότερες μητέρες θεωρούν πολύ σημαντικό και κρίσιμο για την επιτυχία της σίτισης του παιδιού τους. Πιο απλά, σε μια κουλτούρα που η συνεχής ή πολύ συχνή επαφή του μωρού στο στήθος της μαμάς θεωρείται «πρόβλημα», πιέζοντας το γάλα κατά τον θηλασμό αυξάνει την πιθανότητα το παιδί να τρώει πιο πολύ πιο γρήγορα, άρα και σε αραιότερα χρονικά μεσοδιαστήματα.

4) Η ξεχασμένη και παραμελημένη τέχνη της μάλαξης του στήθους με το χέρι – μασάζ

Στον καιρό των θηλάστρων έχουμε ξεχάσει μια βασική δεξιότητα που κάθε θηλάζουσα μητέρα πρέπει να αποκτήσει: να ενεργοποιεί το στήθος της και να βγάζει γάλα με το χέρι. Αναπόσπαστο κομμάτι του επιτυχούς θηλασμού σε κοινωνίες όπως στην Ιαπωνία – όπου διδάσκονται πολλοί διαφορετικοί τρόποι μασάζ του στήθους, η μάλαξη με το χέρι δεν διδάσκεται πλέον σχεδόν ποτέ στις δυτικές χώρες, πιθανότατα γιατί η δυτική μητέρα έχει χάσει την άμεση επαφή με το σώμα της, έχει αποσυνδέσει τον θηλασμό από το στήθος, φοβάται μην «χαλάσει» αισθητικά το στήθος της, ή ίσως οι μαλάξεις στο υποσυνείδητό της θυμίζουν ζωικές συμπεριφορές και τρόποι άντλησης γάλακτος σε άλλα είδη. Η αλήθεια είναι ότι η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας στα κείμενα ειδικών για τον θηλασμό εσκεμμένα τονίζει την ανάγκη να διδάξουμε το μασάζ και την άντληση γάλακτος με το χέρι, όχι μόνο σε αναπτυσσόμενες χώρες όπου μπορεί να λείπουν τα θήλαστρα, αλλά και στις ανεπτυγμένες.

Η μητέρα μπορεί να μαλάξει απαλά το στήθος της κατά τον θηλασμό, αμέσως μετά τον θηλασμό για να ενεργοποιήσει κι άλλο την παραγωγή γάλακτος, λίγο πριν τον θηλασμό για να χαλαρώσει, κατά την διάρκεια άντλησης με θήλαστρο, η ίδια ή ο σύζυγος σε στιγμή οικειότητας και χαλάρωσης, σε μαστίτιδα, σε περιοχή αποφραγμένου πόρου ή σε σπάργωμα του στήθους. Πολύ πιο αποτελεσματικά από οποιοδήποτε «συμπλήρωμα» αύξησης του γάλακτος ή από οποιοδήποτε τσάι ή αφέψημα, αυτός είναι ο σίγουρος τρόπος για να έχετε πάντα άφθονο γάλα.

5) Μαλάξεις του μωρού κατά την διάρκεια ενός θηλασμού

Ίδιας αξίας, συνυφασμένο με το προηγούμενο βήμα και εξίσου παραμελημένο είναι το θέμα της ενεργοποίησης της ροής γάλακτος από το ίδιο το παιδί. Ναι γίνεται και αυτό. Η φύση προέβλεψε το μωρό να ενεργοποιεί τις ορμόνες όπως η ωκυτοκίνη με τα χεράκια του. Πιάνει το στήθος, το χτυπάει απαλά, το γραπώνει και με αυτόν τον τρόπο αυξάνει την ροή γάλακτος. Έχετε δει πως θηλάζει ένα γατάκι ή ένα σκυλάκι; Κυριολεκτικά «αρμέγει» το γάλα. Αυτό το τόσο αυτονόητο και αναπόσπαστο κομμάτι του επιτυχημένου θηλασμού στα θηλαστικά οι δυτικές αντιλήψεις, δυτικές νέες μητέρες αλλά και επαγγελματίες υγείας το έχουν αγνοήσει ή και θεωρήσει πρόβλημα προς αποφυγή.

Είναι συχνό η μητέρα να μάχεται με το μωρό ώστε αυτό να μην βάζει τα χέρια του στο στήθος της, να θεωρεί η μητέρα τα χεράκια του εμπόδιο που πρέπει να φύγει από την μέση, να φασκιώνεται το μωρό ανήμπορο να χρησιμοποιήσει στοιχειωδώς τα χεράκια του. Αφήστε το μωρό να σας καθοδηγήσει, να κάνει το απαραίτητο μασάζ πριν συλλάβει το στήθος, δώστε χρόνο να ενεργοποιήσει με ελεύθερα χεράκια τα έμφυτα αντανακλαστικά που παρέχει η φύση. Ακόμα και πολύ αργότερα, μετά τους 4-5 μήνες της ζωής, η φύση προέβλεψε έναν ακόμα θαυματουργό τρόπο το γάλα της μαμάς να ενεργοποιείται και να παραμένει επαρκές: το παιδί πιάνει με το χεράκι του την ελεύθερη ρόγα της μαμάς, την τρίβει και «παίζει» με τα χεράκια του. Με τον τρόπο αυτό ευοδώνει την απελευθέρωση ωκυτοκίνης κάθε φορά, αλλά είναι συχνό η μητέρα που δεν γνωρίζει τον σκοπό αυτής της ενέργειας να ενοχλείται από αυτήν, να κρύβει το άλλο της στήθος ή να ντύνεται με τρόπο που το παιδί είναι αδύνατο να πιάσει την άλλη θηλή. Πρέπει να διδάξουμε στις νέες μητέρες πόσο σημαντικές και σπουδαίες είναι αυτές οι ενέργειες που όρισε η φύση.

6) Μέτρηση αριθμού καταπόσεων και όχι λεπτών

Βλέπω συνέχεια νέες μητέρες που, ξεκινώντας να μιλήσουν για τον θηλασμό, το μόνο που ακολουθεί είναι λεπτά, λεπτά, λεπτά και χρόνος: πόσα λεπτά ήταν στο ένα στήθος, πόσα στο άλλο, πότε ξαναζήτησε, πόσο διήρκησε. Στην φάση εγκατάστασης του μητρικού θηλασμού – πρώτες 4 με 8 εβδομάδες – ο χρόνος δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Πετάξτε τα ρολόγια. Υπάρχουν μητέρες που έχουν το παιδί 20 ώρες στο στήθος το 24ωρο και το παιδί δεν παίρνει καθόλου γάλα. Υπάρχουν αντίθετα μητέρες που έχουν το παιδί 5 λεπτά στο στήθος και αυτό έχει φάει μια χαρά. Το θέμα δεν είναι πόση ώρα θηλάζετε, αλλά ΠΩΣ θηλάζετε. Εφόσον έχετε ακολουθήσει τα παραπάνω βήματα, εάν κάτι χρειάζεται να μετράτε, δεν είναι τα λεπτά αλλά οι καταπόσεις του παιδιού με το στήθος στο στόμα του. Οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να διδάσκουν στη νέα μητέρα που προσπαθεί αν θηλάσει, ήδη από το μαιευτήριο, να διακρίνει πότε το μωρό καταπίνει πραγματικά, και πότε δεν καταπίνει, πότε «πιπιλάει» επιφανειακά, και πότε ρουφάει ενεργά γάλα. Εάν το παιδί καταπίνει συνεχόμενα, τρεις ρουφηξιές και παραπάνω πριν κάνει παύση, εάν σε ένα γεύμα κατάπιε πάνω από 10 – 20 φορές, τότε είμαστε ευχαριστημένοι.

7) Άντληση του γάλακτος της μητέρας κάθε φορά που δίνεται μπιμπερό

Θα ήταν προτιμότερο να μην ασχολούμασταν καθόλου με τα μπιμπερό για τις περισσότερες μητέρες και τα περισσότερα μωρά. Ωστόσο αποτελούν μια συχνή πραγματικότητα, ως αποτέλεσμα της ανασφάλειας των γονιών, του κακού ξεκινήματος από μαιευτήρια Εχθρικά προς τα Βρέφη, της κυρίαρχης στον κοινωνικό περίγυρο των γονιών κουλτούρας του μπιμπερό. Πρέπει τουλάχιστον εμείς οι επαγγελματίες υγείας να λέμε το ελάχιστο σε αυτούς τους γονείς που, είτε περιστασιακά και σε στιγμή απόγνωσης, είτε πιο συστηματικά, μία ή περισσότερες φορές την ημέρα δίνουν και μπιμπερό στο μωρό τους: «Εάν δώσετε μπιμπερό στο παιδί, τουλάχιστον βεβαιωθείτε ότι το στήθος της μαμάς δεν «χάνει» γεύμα, ότι όταν το παιδί παίρνει το μπιμπερό η μητέρα κάνει ταυτόχρονα άντληση του γάλακτός της». Η άντληση αυτή μπορεί να γίνεται με το χέρι ή με το θήλαστρο και το χέρι και έχει σκοπό, κατά την διάρκεια της μίας, δύο ή τριών ωρών που το μωρό θα φάει από το μπιμπερό, θα πέσει για ύπνο και δεν θα ενδιαφερθεί για το στήθος της μάνας του, η μητέρα να φροντίσει να διεγείρει την παραγωγή της σε γάλα για αυτό το χρονικό διάστημα, ώστε να μην προσαρμοστεί αυτή προς τα κάτω. Πείτε σε όλες τις μητέρες: αποφασίζετε να δώσετε μπιμπερό; Να το δώσει ο σύζυγος, εσείς μην ασχοληθείτε καθόλου με την διαδικασία, εσείς κάντε άντληση από τους δύο μαστούς για να μην υποστραφεί η παραγωγή σας.

Μια σημαντική λεπτομέρεια: η μητέρα δεν πρέπει να αγχωθεί για την ποσότητα γάλακτος που βγάζει με το θήλαστρο. Το τι βγάζει το στήθος με το θήλαστρο εξαρτάται αποκλειστικά από το ίδιο το θήλαστρο και δεν έχει τίποτα να κάνει με την ποσότητα που τρώει το μωρό σε άμεσο θηλασμό. Συνιστώ στις μητέρες όταν κάνουν αντλήσεις με θήλαστρο να τυλίγουν το μπουκαλάκι του θηλάστρου με αλουμινόχαρτο, έτσι ώστε να μην βλέπουν πόσο γάλα μαζεύουν. Έπειτα να δίνουν τον θήλαστρο σε άλλο άτομο, που κανονίζει να αποθηκεύσει το γάλα στο ψυγείο. Με τον τρόπο αυτό η μητέρα δεν ασχολείται με τις ποσότητες, δεν αγχώνεται, χαλαρώνει την ώρα της άντλησης και άρα τελικά «κατεβάζει» και περισσότερο γάλα.

Εάν περισσότερες μητέρες γνώριζαν αυτά τα απλά 7 βήματα από την αρχή, πολύ μεγαλύτερο ποσοστό από αυτές θα κατάφερναν να συνεχίσουν τον θηλασμό του παιδιού τους. Ο μητρικός θηλασμός δεν είναι δύσκολος, είναι η μη επαρκής υποστήριξη και ενημέρωση που τον παραγκωνίζει. Υποστήριξη και ενημέρωση που είναι δικαίωμα κάθε μητέρας και υποχρέωση του συστήματος υγείας και της πολιτείας. Διαδώστε τις σωστές πληροφορίες σε όλες τις εγκύους, σε όλες τις νέες μητέρες που γνωρίζετε και ενδιαφέρονται να θηλάσουν.

Στέλιος Παπαβέντσης, Παιδίατρος/ IBCLC, Συγγραφέας.

της Άννας Δάλλα

Όταν έμαθα ότι ήμουν έγκυος, το τελευταίο που με απασχολούσε ήταν πού και πώς θα γεννούσα. Σκεφτόμουν κάπως έτσι: «Στο νοσοκομείο θα είμαι σε χέρια ειδικών, θα αφεθώ και θα με βοηθήσουν. Το πολύ-πολύ να κρατήσει 24 ώρες, θα περάσουν». Πρόσφατα, μάλιστα, πληροφορήθηκα ότι είχα δίκιο, στην Ελλάδα μια γέννα δεν επιτρέπεται να κρατήσει περισσότερο από 24 ώρες από τη στιγμή που η γυναίκα θα μπει στο μαιευτήριο. Σιγά-σιγά μου ήρθαν στο μυαλό περιπτώσεις γυναικών που γνωρίζω, οι οποίες είχαν αρκετά ενδιαφέροντα και διαφορετικά να περιγράψουν σχετικά με την εμπειρία της γέννας σε άλλες χώρες. Έψαξα κι άλλο το θέμα, και τώρα αναρωτιέμαι γιατί δεν θα μπορούσαμε και στην Ελλάδα να φερόμαστε λίγο πιο φιλικά προς την έγκυο, το ζευγάρι και το μωρό που πρόκειται να γεννηθεί…

Μετά από καισαρική, φυσιολογικός τοκετός
Όταν η Μαίρη έφτασε στο Μάντσεστερ, ήταν ήδη στον 5ο μήνα της εγκυμοσύνης της. Πήγε στο νοσοκομείο όπου επρόκειτο να γεννήσει και ξεκαθάρισε στο γιατρό που την είδε ότι έπρεπε να κάνει οπωσδήποτε καισαρική και επισκληρίδιο, καθώς είχε γεννήσει πριν από 2,5 χρόνια στην Ελλάδα με καισαρική τον πρώτο της γιο: «Αρχικά κανείς δεν μου έφερε αντίρρηση, αλλά μου έδωσαν να διαβάσω ένα χαρτί που περιέγραφε τους κινδύνους της καισαρικής και μου ζήτησαν να το υπογράψω. Ο άνδρας μου, γιατρός κι αυτός, πρότεινε να το σκεφτούμε λίγο. Γέννησα λίγο πρόωρα, μου είπαν ότι μπορούσα κάλλιστα να γεννήσω φυσιολογικά. Τους εμπιστεύτηκα. Τους ζήτησα να μου κάνουν επισκληρίδιο, αλλά μου είπαν ότι δεν ήταν ανάγκη και ότι θα εισέπνεα ένα αέριο κάθε φορά που θα πονούσα. Νομίζω ότι εισέπνεα τόσο συχνά, που ήμουν τελείως ζαλισμένη…».

• Επιστροφή στο σπίτι λίγες ώρες μετά τον τοκετό
Η Κατερίνα ήθελε να γεννήσει το δεύτερο παιδί της στο σπίτι της στη Δρέσδη, αλλά, επειδή το μωρό «κατέβαινε» με τα πόδια, προτίμησε το μαιευτήριο: «Δεν έκανα επισκληρίδιο και η κόρη μου γεννήθηκε φυσιολογικά, παρότι ήταν σε ισχιακή προβολή, ένδειξη που κανονικά οδηγεί σε καισαρική. Το μόνο που άλλαξε ήταν ότι, για λόγους ασφαλείας, εκτός από τη μαία ήταν παρών στον τοκετό και ένας γιατρός. Επιστρέψαμε στο σπίτι λίγες ώρες αφού γεννήθηκε η κόρη μας, επειδή έτσι επιλέξαμε».
• Κάνοντας αφρόλουτρο στα μέσα του τοκετού
Η Φωτεινή γέννησε το τρίτο της παιδί στη Γερμανία. Μας περιέγραψε αυτά που θυμάται εντονότερα: «Μόλις δυνάμωσαν οι πόνοι, μου πρότειναν και δέχτηκα με ευχαρίστηση- να κάνω μπάνιο με αφρόλουτρο, για να χαλαρώσω. Ο άνδρας μου ήταν συνέχεια μαζί μου. Γέννησα με τη βοήθεια της μαίας -χωρίς επισκληρίδιο ή φάρμακα- σε ένα φαρδύ κρεβάτι με πολλά μαξιλάρια, σε ένα όμορφο δωμάτιο με μουσική, ωραία χρώματα και φωτισμό».

Σε μονόκλινο με έμφαση στο θηλασμό
Η Ελισάβετ γέννησε στο Παρίσι: «Στη διάρκεια του τοκετού είχα συνέχεια δίπλα μου το σύζυγό μου, τη μαία και προς το τέλος και μια μικρή ομάδα γιατρών, που έβλεπα για πρώτη φορά. Το σημαντικότερο είναι ότι μου έδωσαν το μωρό αμέσως για να το θηλάσω και ότι στο μαιευτήριο έμεινα σε μονόκλινο δωμάτιο, είχα το μωρό
συνέχεια μαζί μου και έτσι βοηθήθηκα πάρα πολύ στο θηλασμό!».

4 σημεία υπεροχής

Εντοπίσαμε 4 χαρα κτη ριστικά της προετοιμασίας και της διαδικασίας του τοκετού που είναι κοινά σε Νορβηγία, Βρετανία, Αμερική, Καναδά, Γερμανία, Ισπανία, Βέλγιο, Γαλλία και Ελβετία:
• Όλα τα ζευγάρια είχαν κάνει μαθήματα ψυχοπροφυλακτικής (ενημέρωση-εκπαίδευση για το τι πρόκειται να συμβεί στη γέννα) και στη συνέχεια είχαν επιλέξει τον τρόπο (birth plan) που θα γινόταν ο τοκετός (π.χ. στο νερό).
• Ο μπαμπάς του παιδιού που επρόκειτο να έρθει στον κόσμο βρισκόταν μαζί με τη γυναίκα του καθ’ όλη τη διάρκεια του τοκετού, ακόμα κι όταν επρόκειτο για καισαρική!
• Κανένα ζευγάρι δεν ξόδεψε ούτε 1 ευρώ για τη γέννα!
• Μετά την επιστροφή στο σπίτι, μια μαία ή μια νοσοκόμα τους επισκέπτονταν σε τακτά χρονικά διαστήματα για να τους βοηθούν και να ελέγχουν την πορεία της υγείας τους.

Μαία για το μωρό, κινησιοθεραπεύτρια για τη μαμά
Η Άννα-Μαρία ζει στις Βρυξέλλες. Ως γνήσια Ελληνίδα, είχε πολύ άγχος για τον τοκετό – επρόκειτο, άλλωστε, για το πρώτο της παιδί: «Στο Βέλγιο γεννάς σε ένα δωμάτιο που θυμίζει ξενοδοχείο, με πολλά βοηθήματα για πιο εύκολο και άνετο τοκετό: μια μπάλα όπου μπορείς να κάθεσαι στη διάρκεια των ωδίνων, μια μπανιέρα αν θες να γεννήσεις στο νερό… Μαζί σου είναι ο σύντροφός σου, η μαία, ο γιατρός και η κινησιοθεραπεύτρια, που σε βοηθά με τις αναπνοές, σου δείχνει τη σωστή στάση του σώματος κάθε φορά και επιπλέον σου κάνει μασάζ…».

Με καισαρική και το σύζυγο μέσα στο χειρουργείο
Η Χριστίνα είναι Ελβετίδα και ο σύζυγός της Έλληνας. Εκείνος μας περιέγραψε την εμπειρία του: «Η γυναίκα μου, μετά από 3 ημέρες που οι γιατροί προσπαθούσαν να προκαλέσουν πόνους, γέννησε με καισαρική και επισκληρίδιο, στη διάρκεια της οποίας ήμουν δίπλα της. Όλα τα έξοδα τα πλήρωσε η ασφάλεια και μάλιστα εκείνη του γιου μας, που μόλις είχε γεννηθεί! Αυτό που με εντυπωσίασε είναι η άψογη οργάνωση κατά τη
διάρκεια της εγκυμοσύνης (ραντεβού με το γιατρό, υπερηχογραφήματα, εξετάσεις κλπ.), που βοηθά το ζευγάρι να μην έχει καθόλου άγχος».

Κάνοντας γιόγκα
Η Σύλβια γέννησε και τα δύο της παιδιά στη Βαρκελώνη με «εναλλακτικό» τρόπο, επειδή έτσι είχε επιλέξει: «Δίπλα μου βρισκόταν μόνο ο σύζυγός μου και η μαία, και εγώ έκανα ασκήσεις γιόγκα στη διάρκεια των ωδίνων. Δεν υπήρξε καμία εξωγενής παρέμβαση (π.χ. φάρμακα) και η γέννα ήταν για μένα μία πολύ θετική εμπειρία».

Θα πρέπει να υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος για να παρέμβουμε στη φυσιολογία του τοκετού

Ολόκληρη η οικογένεια παρούσα στη γέννα
Η Έφη γέννησε την κόρη της στη Βοστόνη: «Όλα ήταν πολύ οργανωμένα από την αρχή, οι εξετάσεις, οι επισκέψεις στο γιατρό, τα υπερηχογραφήματα… Μέχρι να γεννήσω, γνώρισα 6 γιατρούς που ήταν υποψήφιοι για να με ξεγεννήσουν. Υπήρχε μία βασική γιατρός και οι άλλοι ήταν κάπως σαν αναπληρωματικοί. Όταν με έπιασαν οι πρώτοι πόνοι, καθόμουν σε μια μπάλα. Μετά μου έκαναν επισκληρίδιο. Στο δωμάτιο όπου γέννησα ήμουν μαζί με το σύζυγό μου, την οικογένειά μου και μια μαία. Στην Αμερική υπάρχει πάντα αυτή η έννοια της γιορτής μάλιστα μου έβαλαν και έναν καθρέφτη για να δω το παιδί τη στιγμή που έβγαινε…».

Φωτογραφίες και ένα ταψί μπακλαβά
Η Κρίστα είναι ελληνικής καταγωγής και ζει στον Καναδά: «Καθώς είχα μικρή ποσότητα αμνιακού υγρού, ο γιατρός αναγκάστηκε να μου κάνει πρόκληση τοκετού. Αυτό που με βοήθησε ήταν ότι καθ’ όλη τη διάρκεια είχα κοντά μου τη μαία, το σύζυγο και όλη την οικογένειά μου. Ο γιατρός πέρασε και με είδε μερικές φορές και ήρθε πάλι στο τελικό στάδιο, αυτό των εξωθήσεων. Μας άφησε να βγάλουμε φωτογραφίες όλοι μαζί και τελικά ο σύζυγός μου έκοψε το λώρο. Θα ήταν αδιανόητο να τον πληρώσουμε, γι’ αυτό τον κεράσαμε ένα ταψί μπακλαβά!».

Γιατρός-αυθεντία vs τοκετός στο νερό
Η Κατερίνα ζούσε στην Ιαπωνία όταν έμεινε έγκυος και παρέμεινε εκεί μέχρι τους 7,5 μήνες της εγκυμοσύνης της. Έφυγε επειδή κατάλαβε ότι το σύστημα δεν της ταίριαζε καθόλου: «Στην Ιαπωνία, ο γιατρός θεωρείται αλάνθαστος, κάτι σαν Θεός που κανείς δεν αμφισβητεί. Έπρεπε να τον βλέπω κάθε 2 εβδομάδες και να ακολουθώ αυστηρά τις υποδείξεις του». Τελικά γέννησε στη Νορβηγία μέσα σε μπανιέρα: «Γέννησα με τη βοήθεια της μαίας, δεν πήρα φάρμακα ούτε έκανα επισκληρίδιο. Το καλύτερο από όλα είναι ότι μετά τον τοκετό μείναμε με τον άνδρα μου και το μωρό σε ένα οικογενειακό δωμάτιο στο μαιευτήριο».

Τα σχόλια των ειδικών

«Είναι ζήτημα πολιτισμού»
Όπως σχολιάζει ο δρ. Γρηγόρης Π. Κυρούσης, μαιευτήρας-γυναικολόγος: «Μέσα από τα συγκεκριμένα παραδείγματα διαφαίνεται ξεκάθαρα η διαφορά νοοτροπίας, αλλά και πολιτισμού, ανάμεσα στη χώρα μας και εκείνες του εξωτερικού. Πρόκειται για κράτη όπου το Εθνικό Σύστημα Υγείας έχει ποιότητα και ανταποκρίνεται άμεσα στις ανάγκες του πολίτη. Η Μαιευτική-Γυναικολογία, ως μια δυναμική ειδικότητα τόσο σε επιστημονικό όσο και σε τεχνολογικό επίπεδο, διέπεται από κανόνες και πρωτόκολλα. Έγκειται στον πολιτισμό ενός κράτους, στο σύστημα Υγείας του, να τηρεί τους κανόνες και τα πρωτόκολλα και να αντιμετωπίζει την έγκυο και το νεογνό με ανθρωπιά, σεβασμό και αξιοπρέπεια!».

«Έμφαση στην εξατομικευμένη φροντίδα»
Η δρ. Βικτωρία Βιβιλάκη, λέκτορας υπό διορισμό στο τμήμα Μαιευτικής του Τ.Ε.Ι. Αθήνας, υπογραμμίζει ότι: «Ο τοκετός αποτελεί μια μοναδική μετάβαση στη ζωή μιας γυναίκας, από την κύηση στη μητρότητα. Γι’ αυτό και είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ζευγαριού η διαδικασία του τοκετού να μη μεταβάλλεται σε μια μηχανική διαδικασία, αλλά σε μια αναντικατάστατη εμπειρία ζωής. Για να επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει το Εθνικό Σύστημα Υγείας να υποστηρίζει την εξατομικευμένη φροντίδα κάθε ζευγαριού, η οποία δεν πρέπει να εξαρτάται από τον εκάστοτε επαγγελματία Υγείας, αλλά να βασίζεται σε τεκμηριωμένα αποτελεσματικές πρακτικές, οι οποίες θα προασπίζουν την υγεία της γυναίκας και του νεογνού. Ο ερχομός ενός παιδιού με φυσικό τρόπο υποδεικνύει σε όλους μας ότι η φύση είναι πιο σοφή από εμάς και θα πρέπει να υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος για να παρέμβουμε στη φυσιολογία του τοκετού».

Weight loss in the first few days post birth is used as a marker of infant well being and presumed assessment of breastfeeding effectiveness.

However, a study, just published in the International Breastfeeding Journal by Canadian researchers led by Prof Joy Noel-Weiss, has looked at the relationship between maternal IV fluids received during labour or prior to caesarean section which appears to cause the infant to be born overhydrated, requiring the infant to regulate his fluid levels during the first 24 hours in the form of increased output.

The study found a positive association both between IV fluids given to mothers before birth and neonatal output, and between the neonatal output and newborn weight loss. 

Είναι το πρώτο πράγμα που κάνει ένα μωρό άμα τη αφίξει του στον κόσμο, η πρώτη ενστικτώδης κίνηση: να αναζητήσει το στήθος της μητέρας του για να πάρει την τροφή του.

Ο θηλασμός ωφελεί και τις μητέρες, αφού εκείνες που θηλάζουν διατρέχουν μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού
Μια κίνηση κοινή για όλα τα θηλαστικά του πλανήτη, μέσα από την οποία θα λάβουν τα απαραίτητα συστατικά προκειμένου να καλύψουν τις ανάγκες της επιβίωσης και της ανάπτυξής τους.

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι γιατροί και ειδικοί της περιγεννητικής φροντίδας συμβουλεύουν τις μητέρες να θηλάζουν οι ίδιες τα παιδιά τους και να αποφεύγουν τους πρώτους μήνες να χρησιμοποιήσουν άλλες μεθόδους διατροφής. Ηδη από το 1989 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) και η Unicef εξέδωσαν ένα βιβλίο για τα «10 βήματα για το μητρικό θηλασμό», προκειμένου να υποστηρίξουν τον αποκλειστικό μητρικό θηλασμό για τους πρώτους έξι μήνες ζωής του βρέφους και να παρακινήσουν τις μητέρες όλου του κόσμου να θηλάσουν τα παιδιά τους. Παράλληλα, ανάρτησαν στον ιστότοπο του ΠΟΥ τις «10 αλήθειες για το μητρικό θηλασμό». Σ’ αυτές αναφέρονται τα πλεονεκτήματα του θηλασμού τόσο για το βρέφος όσο και για τη μητέρα. Διαβάζουμε:

* Το μητρικό γάλα είναι το ιδανικό για νεογνά και βρέφη. Τους παρέχει όλα τα απαραίτητα συστατικά για υγιή ανάπτυξη και αντισώματα που τα προστατεύουν από κοινές ασθένειες. Είναι άμεσα διαθέσιμο, έρχεται αποστειρωμένο, οικονομικό, δεν απαιτεί ιδιαίτερη διαδικασία και εξοπλισμό και εξασφαλίζει ότι τα μωρά λαμβάνουν τα απαραίτητα συστατικά.

* Ο θηλασμός ωφελεί και τις μητέρες, αφού εκείνες που θηλάζουν διατρέχουν μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού και τις βοηθά να επιστρέψουν στα κιλά που διατηρούσαν πριν από την εγκυμοσύνη.

* Ο θηλασμός συμβάλλει στην καλή υγεία του παιδιού κατά την ανάπτυξή του.

* Αλλες μέθοδοι διατροφής ενδεχομένως να μην περιέχουν όλα αυτά τα αντισώματα που υπάρχουν στο μητρικό γάλα.

Η Αγγελική Παπαμιχαήλ, πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια θηλασμού, δίνει κάποιους γενικούς κανόνες για έναν επιτυχή θηλασμό: «Είναι πολύ βασική η ενημέρωση της μητέρας για τα πλεονεκτήματα του μητρικού θηλασμού, όπως και η άμεση τοποθέτηση του νεογνού στο στήθος της μητέρας. Ο θηλασμός πρέπει να αρχίζει, εάν είναι δυνατόν, το πρώτο ημίωρο μετά τον τοκετό, με τη βοήθεια εκπαιδευμένου προσωπικού. Επίσης, η συχνότητα του θηλασμού πρέπει να γίνεται ανάλογα με τις απαιτήσεις του νεογνού. Τέλος, η ίδια η μητέρα πρέπει να εκπαιδευτεί στην τέχνη του θηλασμού και στη διατήρηση της γαλουχίας -τόσο οι γιατροί όσο και οι πιστοποιημένοι σύμβουλοι θηλασμού οφείλουν να εξηγούν στη μητέρα ότι οι δυσκολίες που τυχόν παρουσιάζονται στην αρχή είναι φυσιολογικές, ώστε να αποφευχθεί η ανάπτυξη του αισθήματος απογοήτευσης, το οποίο θα οδηγήσει στην αποτυχία του θηλασμού».

Next »